„Færeyingarnir eru komnir á miðin strax um mánaðamótin febrúar/mars en Norðmennirnir eitthvað seinna. Á þessum tíma erum við að keppast við að veiða ýsu og reynum auðvitað að hanga eins lengi á henni og við mögulega getum því kvótinn er svo stór. Þegar að því kemur að við getum snúið okkur að því að veiða aflaheimildir okkar í keilu og löngu eru erlendu skipin ýmist búin að þurrka miðin upp eða einoka þau þannig að við komumst ekki að með línuna,“ sagði Unnsteinn Líndal, skipstjóri á Sighvati GK. Gæslan gefur ekkert upp „Þá finnst okkur það undarlegt að ekki sé hægt að fá uppgefið hjá Landhelgisgæslunni hvar erlendu skipin halda sig svo við getum sparað okkur langa siglingu á miðin. Við getum lentí því að sigla í 12-18 tíma í austur frá Grindavík til þess eins að uppgötva að þar séu erlend skip fyrir á fleti og hvergi hægt að komast að. Staðsetning skipanna virðist vera algjört hernaðarleyndarmál. Einu svörin sem við fáum frá Gæslunni eru þau að henni sé ekki heimilt að veita þessar upplýsingar. Útlendu skipin mega ekki veiða innan við 12 mílna mörkin en þau raða sér á kantinn alveg frá þeim stað þar landhelgislínunni sleppir suður af Kötlugrunni og áfram lengst austur með suðurströndinni allt til Austfjarða.“ „Ég var að tala við Þórð skipstjóra á Jóhönnu Gísladóttur GK áðan og hann kvaðst hafa séð erlent línuskip í kantinum austur af Skrúð úti af Fáskrúðsfirði. Svo eru þessi skip líka hér úti fyrir Suðvestur- og Vesturlandi. Sem dæmi má nefna að stýrimaðurinn á Jóhönnu fór með bátinn í síðasta túr út á það sem við köllum Litla banka og Pínulitla banka fyrir utan Sparisjóðinn sem er suður af Baujuhólnum frekar djúpt úti af Reykjaneshryggnum. Hann fékk mjög litla veiði og honum fannst hann vera að draga upp úr slóð sem búið væri að djöflast á, bæði lítill afli og lélegur fiskur.“ Útlendingarnir plotta okkur út og leggja svo eins og við Fiskifréttir 25. maí 2007. „Kantarnir úti af suðurströndinni eru mjög brattir og lítil pláss til veiða. Við höfum þann háttinn á að leggja tvær álmur austur/vestur, aðra álmuna í kringum 100 faðmana og hina einhver staðar ofan við 200 faðma. Hver bátur er þá kannski að taka 10-12 mílur í kantinum. Næsti bátur byrjar svo þar sem lögn þess fyrri endar. Útlendingarnir eru fyrir löngu búnir að sjá hvernig við gerum þetta, þeir plotta okkur út og leggja svo línuna eins. Þetta þýðir að þegar maður kemur að skipum sem búin eru að leggja línuna getur maður lent í því að þurfa að sigla allt austur í Hornafjarðardýpi og jafnvel enn lengra.“ „Jafnframt er aflinn fljótur að dragast upp úr köntunum, tveir eða þrír túrar og svo er þetta bara búið. Okkur finnst satt að segja ærið öfugsnúið að heimamenn skuli ekki komast á sín eigin mið fyrir útlendingum. Einnig finnst okkur lítið réttlæti i því að stjórnvöld skuli skipta á línuveiðiheimildum við Ísland til handa erlend um skipum, sem þrengja hag íslenskra línuútgerða, og fá í staðinn veiðirétt í kolmunna og síld í lögsögu annarra ríkja sem við á línubátunum njótum einskis góðs af.“ „Það blasir við að Vísisbátarnir munu ekki ná að veiða keilu- og löngukvóta sína að þessu sinni. Nýlega voru nokkrir af okkar bátum í Reynisdýpiskantinum og var veiðin þokkaleg í byrjun en svo dróst hún upp. Við tókum einn túr á Fjöllin úti á Reykjaneshrygg fljótlega eftir páska og þar var ágætisafli en svo komum við þangað núna í síðasta túr og þá var mjög lítil veiði. Ég frétti að í millitíðinni hefði Nojari verið í hólfinu og það skýrir aflatregðuna. Ég er núna á leiðinni út á Fjöll aftur til að reyna að kroppa eitthvað.“ Talið berst að lokum að línuveiðunum í vetur og segir Unnsteinn að veiðin hafi verið mjög góð rétt eins og undanfarin ár. Til marks um það má nefna að þrír Vísisbátanna, Páll Jónsson, Kristín og Sighvatur eru komnir með um eða yfir 3.000 tonna afla hver bátur á fiskveiðiárinu, þar af 900-1.000 tonn af ýsu. „Línuflotinn í það heila hefur fiskað mjög vel í vetur, sérstaklega þeir bátar sem máttu veiða þorsk að einhverju ráði þegar ísinn kom upp að Vestfjörðum eftir áramótin. Mikill fiskur virtist koma með ísnum og algengt var að bátarnir fengju yfir 100 kör á dag eða vel yfir 30 tonn. Við höfum reynt að veiða eins mikla ýsu og við mögulega getum en samt reikna ég ekki með að við náum ýsukvótanum þegar upp er staðið.“ Versta tíðarfar sem ég hef upplifað „Það sem einkenndi síðastliðinn vetur var óvenju slæm tíð alveg frá hausti og fram að páskum. Við höfum róið mikið frá Húsavík á haustin og verið að veiðum sitt hvoru megin við Langanesið og á svæðinu þar í grennd. Síðastliðið haust voru ríkjandi norðanáttir sem trufluðu veiðamar og komu niður á aflabrögðunum. Þótt við getum veitt í vondu veðri þurfum við að leggja línuna þannig að gerlegt sé fyrir veðrinu að draga hana. Þar með leggjum við ekki alltaf á okkar bestu staði. Svo slæm var tíðin í vetur að margir línubátar enduðu inni á fjörðum fyrir austan með línuna. Ég hef verið á þessum veiðum í 17 ár og hef aldrei upplifað eins slæmt tíðarfar og í vetur,“ sagði Unnsteinn Líndal.