Breski hluta­bréfa­markaðurinn kann að eiga sterkara spil á hendi en margir halda: peninga sem renna beint eða óbeint til hlut­hafa. Þetta er meginniður­staða Qu­estor, fjár­festa­dálks Telegraph. Þar er bent á að rök­semda­færslan fyrir breskum hluta­bréfum snúist nú ekki endi­lega um mikla bjartsýni á breskt efna­hags­líf, heldur um ein­faldari stað­reynd: félögin eru ódýr, þau greiða arð, kaupa eigin bréf og laða að sér yfir­töku­til­boð. Með öðrum orðum, segir í fjár­festa­dálknum, virðist ein­hver, ein­hvers staðar, telja að bresk hluta­bréf séu of lágt metin. Yfir 20 félög fengið yfir­töku­til­boð Fleiri en 20 bresk skráð félög hafa fengið yfir­töku­til­boð það sem af er ári. Þar á meðal eru fjögur félög í FTSE 100-vísitölunni: Inter­tek, DCC, Schroders og Beazl­ey. Saman­lagt verðmæti til­boðanna er metið á um 35,3 milljarða punda. Ef öll til­boðin ganga eftir verður sú fjár­hæð þegar orðin hærri en heildar­verðmæti yfir­töku­til­boða á breskum markaði allt árið 2024, sem nam 29 milljörðum punda. Meðalálagið í til­boðunum er um 39% miðað við hluta­bréfa­verð áður en til­boðin komu fram. Slíkt álag segir sína sögu. Kaup­endur þurfa að bjóða veru­lega yfir markaðsverði til að fá hlut­hafa til að selja, en telja samt greini­lega að þar sé verðmæti að finna. Arðgreiðslur og endur­kaup bæta myndina Yfir­tökurnar eru aðeins einn hluti sögunnar. Sam­kvæmt spám grein­enda munu félög í FTSE All-Share-vísitölunni greiða sam­tals 98,8 milljarða punda í arð og sér­stakar arð­greiðslur. Það jafn­gildir um 3,5% af markaðsvirði vísitölunnar. Við þetta bætast endur­kaup eigin bréfa. Til­kynnt endur­kaup það sem af er ári nema 37,9 milljörðum punda, þar af 34,3 milljörðum hjá félögum í FTSE 100 og 3,6 milljörðum hjá öðrum breskum skráðum félögum. Sú fjár­hæð jafn­gildir um 1,3% af heildar­virði FTSE All-Share. Ef yfir­töku­til­boðin, arð­greiðslurnar og endur­kaupin eru lögð saman nemur mögu­leg fjár­hæð sem rennur til hlut­hafa, eða er boðin þeim fyrir eignir þeirra, um 172 milljörðum punda. Það jafn­gildir 6,1% af markaðsvirði FTSE All-Share. Sú hlut­falls­lega fjár­hæð er hærri en stýri­vextir Eng­lands­banka, sem eru 3,75%, hærri en verðbólgan, sem mælist 3,3%, og hærri en ávöxtunar­krafa tíu ára breskra ríkis­skulda­bréfa, sem er um 5%. Bret­land er lítið í heims­vísitölum Breski markaðurinn er orðinn lítill í alþjóð­legu sam­hengi. Sam­kvæmt FTSE Rus­sell er Bret­land aðeins 3,3% af heildar­markaðsvirði FTSE All-World-vísitölunnar, sem nær yfir um 100 þúsund milljarða dala í hluta­bréfa­verðmæti. Það þýðir að fjár­festir sem á meira en 3,3% af hluta­bréfa­safni sínu í breskum bréfum er með meira vægi í Bret­landi en heims­markaðurinn sjálfur. Slík af­staða þarf þó ekki að þýða mikla trú á breska hag­kerfið eða stjórn­málin. Mörg stærstu félögin í London afla stórs hluta tekna sinna er­lendis. Fjár­festir getur því verið að kaupa alþjóð­legar tekjur á bresku verðmati. Það er ein­mitt kjarninn í rök­semda­færslunni. Breski markaðurinn kann að endur­spegla mikið af slæmum fréttum en minna af því sem gæti farið betur en búist er við. Ekki áhættu­laust Þetta er þó ekki áhættu­laust veðmál. Yfir­töku­til­boð ganga ekki alltaf eftir. Inter­tek hefur til dæmis hafnað endur­bættu til­boði frá EQT í þriðja sinn, með þeim rökum að til­boðið van­meti félagið enn. Endur­kaup og yfir­tökur eru einnig gjarnan háðar hag­sveiflunni. Ef hag­kerfið hægir óvænt á sér eða hagnaður fyrir­tækja veikist geta stjórnir ákveðið að halda í peninga í stað þess að greiða þá út, kaupa eigin bréf eða ráðast í yfir­tökur. Þá getur hærri verðbólga breytt saman­burðinum. Ef olíu- og gas­verð helst hátt eða alþjóð­legar að­fanga­keðjur raskast getur verðbólguþrýstingur aukist. Það myndi þrýsta á fram­legð fyrir­tækja og gæti einnig hækkað ávöxtunar­kröfu ríkis­skulda­bréfa. Ef ávöxtunar­krafa tíu ára breskra ríkis­skulda­bréfa færist nær þeirri 6,1% ávöxtun sem felst í saman­lögðum arði, endur­kaupum og yfir­töku­til­boðum verður saman­burðurinn við hluta­bréf síður hagstæður. Skulda­bréf verða þá meira aðlaðandi, sér­stak­lega ef aukin óvissa fær fjár­festa til að leita í öruggari eignir. Spurning um hverju fjár­festar sækjast eftir Niður­staða Qu­estor er ekki að breski markaðurinn sé án áhættu eða að allir fjár­festar eigi að auka vægi hans. Rökin eru fremur að bresk hluta­bréf hafi ákveðna eigin­leika sem markaðurinn kann að van­meta. Þau eru ódýr í saman­burði við marga aðra markaði, stór félög greiða hlut­höfum veru­legar fjár­hæðir og yfir­tökuáhugi bendir til þess að kaup­endur sjái verðmæti þar sem markaðurinn hefur verið efins. Fyrir tekju­fjár­festa skiptir arðurinn máli. Fyrir þá sem leita gengis­hagnaðar geta yfir­töku­til­boð verið merki um að verðmötin séu of lág. Fyrir varfærnari fjár­festa skiptir hins vegar máli að bera þetta saman við skulda­bréf, verðbólgu og eigið áhættuþol. Það sem stendur eftir er að breski hluta­bréfa­markaðurinn, sem hefur um ára­bil verið í skugga Wall Street, er ekki alveg eins gleymdur og stundum virðist. Kaup­endur eru farnir að mæta með til­boð, félögin sjálf með endur­kaup og arð­greiðslur en það eru peningar sem fjár­festar eiga erfitt með að hunsa.