Gengi krónunnar hefur verið óvenju stöðugt undanfarin ár þrátt fyrir viðskiptahalla, verðbólgu og háa vexti. Greining Íslandsbanka telur að sú staða geti haldist næsta kastið, en spáir því þó að krónan gefi smám saman eftir þegar líður á næstu ár. Í nýrri þjóðhagsspá bankans kemur fram að krónan hafi verið „glettilega stöðug“ þrátt fyrir að ýmislegt hafi gengið á bæði innanlands og utan. Meðalgengi krónunnar miðað við gengisvísitölu Seðlabanka Íslands var nánast hið sama árin 2023 og 2024 og eftir lítilsháttar styrkingu í fyrra hefur krónan sótt frekar í sig veðrið það sem af er þessu ári. „Sem fyrr styður eitt og annað við krónuna á næstunni. Útlit er fyrir minnkandi viðskiptahalla við útlönd, erlend staða þjóðarbúsins er sterk, gjaldeyrisforði Seðlabankans myndarlegur, stoðir hagkerfisins traustar og vaxtamunur við útlönd verður áfram nokkur,“ segir í greiningu bankans. Bankinn bendir á að viðskiptahallinn undanfarin ár hafi að hluta verið fjármagnaður með hreinu innflæði á fjármagnsjöfnuði. Þá hafi gjaldeyrisflæði vegna utanríkisviðskipta reynst hagfelldara en ætla mætti við fyrstu sýn. Lífeyrissjóðir keyptu jafnframt minna af gjaldeyri í fyrra en oft áður og erlend lántaka fyrirtækja var nokkur. Þrátt fyrir þetta telur Íslandsbanki að þrýstingur á krónuna muni aukast með tímanum. Ástæðan er ekki síst hátt raungengi. Með öðrum orðum er Ísland dýrt í alþjóðlegum samanburði, sem þrengir að útflutningsgreinum. Í greiningunni segir að þar sem laun og verðlag hækki hraðar hér á landi en í helstu viðskiptalöndum fari „ekki hjá því að nafngengi krónu þurfi að gefa eftir síðar meir, annaðhvort hægt og bítandi eða með stærri leiðréttingu þegar frá líður“. Grunnspá Íslandsbanka gerir ráð fyrir fyrri kostinum, það er hægfara veikingu fremur en snöggri leiðréttingu. Bankinn spáir því að evran kosti 144,7 krónur að meðaltali í ár, 148,8 krónur á næsta ári og 152 krónur árið 2028. Það jafngildir því að krónan verði um fimm prósentum veikari í lok spátímans en hún var í lok síðasta árs. Óvissan er þó veruleg. Í greiningunni er nefnt að slakur vetur í ferðaþjónustu, minna innflæði erlends fjármagns eða versnandi viðskiptakjör gætu aukið þrýsting á krónuna. Á móti vegur að erlend staða þjóðarbúsins er sterk og að viðskiptahallinn er talinn verða minni á næstu árum en hann hefur verið að undanförnu.