Grunnurinn að allri ást hlýtur að vera vináttan. Sannur vinur er sá fyrsti sem þú vilt hringja í þegar eitthvað frábært gerist og þegar allt annað þverr er vináttan það sem heldur okkur á floti, huggar okkur, kemur okkur í gegnum stærstu áskoranir lífsins. Í nýjasta þætti Önnu Marsibil Clausen af Ástarsögum á Rás 1 er sögð saga af vináttu og trausti. Saga af þjálfara og lyftingakappa. Þórbergur Ernir Hlynsson lyftingakappi og Sigurður Darri Rafnsson þjálfari hans segja ótrúlega sögu af miklum mótvindi og lygilegum sigri. „Við erum á sömu blaðsíðu“ Þórbergur og Sigurður kynntust í Noregi á fyrsta Norðurlandamóti Þórbergs í crossfit. Þjálfari Þórbergs á þeim tíma bað hann að segja Sigurði ekki að hann hefði áhuga á lyftingum því Sigurður væri svo hrifinn af því að lokka fólk úr crossfit í ólympískar lyftingar. Þegar Þórbergur var seinna á milli þjálfara og að leita sér að nýjum ákvað hann að senda skilaboð á Sigurð og spyrja hvort hann hefði tök á að þjálfa hann. Sigurður segir að hann hafi fljótt komist að því að Þórbergur eigi erfitt með að vera þögull. Því kynntist hann í fyrstu keppnisferðum þeirra saman. „Ég er faðir og hlakka oft til í þessum ferðum að geta sett heyrnartól í eyrun og að geta horft á einhvern þátt sem mig hefur langað að horfa á eða hlusta á skemmtilega tónlist, kannski er plata sem ég er búinn að spara. En það er aldrei í boði með Þórbergi,“ segir hann og hlær. „Ég er með heyrnartól í höndunum en allt í einu er maður kominn í annað land.“ Blessunarlega kom strax í ljós að þeir ættu vel saman og á milli þeirra mynduðust vináttubönd. „Það kemur í ljóst að við samsvörum okkur í bæði æfingafræði og lífssýn. Við erum á sömu blaðsíðu.“ Þung stemning eftir fyrsta klúðrið Það má segja að sagan hefjist svo fyrir alvöru þegar þeir mæta til Albaníu að keppa á Evrópumeistaramóti. Þórbergur mætti til leiks á mótið í sínu allra besta formi. „Við höfðum aldrei verið sterkari og síðustu æfingarnar voru geggjaðar. Þetta gekk allt eins og í sögu fram að mótsdegi. Svo erum við mættir í vigtun og allt er eins og það á að vera. Svo hefjast leikar.“ Keppt er í tveimur lyftum sem snúast báðar um að lyfta stöng upp fyrir höfuð og nefnast snörun og jafnhending. „En munurinn er að í snörun þá lyftirðu stönginni fyrir ofan höfuð í einni samfelldri hreyfingu á meðan í jafnhendingunni lyftirðu stönginni upp á axlir og þaðan upp fyrir höfuð.“ Þórbergur missti fyrstu lyftuna sem kom honum og þjálfara hans á óvart því hann hafði ekki gert það áður. „Mig minnir að ég hafi misst fyrstu lyftuna mína sem mér fannst skrýtið því ég hafði aldrei misst. Þetta voru held ég 140 kíló og ég hafði ekkert misst í undirbúningi en það er algengt að það sé stress í fyrstu lyftunni. Maður er kominn upp á pallinn einn í hljóðlátum sal. Ég missi hana á frekar kjánalegan hátt en næ henni í annarri tilraun.“ Sigurður segir að Þórbergur hafi verið sýnilega ósáttur við að hafa klúðrað. „Ég man eftir þeirri snörun, þú varst mjög sár. Það var þung stemning eftir snörun og við vorum að reyna að setja fókus á jafnhendingu, hætta að pæla í snörun og gera gott úr þessu. Við áttum góða spretti í upphitun fyrir jafnhendingu.“ Annað kjánalegt klúður Þeir hituðu upp og Sigurður segir að það hafi glaðnað yfir Þórbergi. „Í upphituninni náðum við alveg að rífa okkur úr þessum dal sem við vorum komnir í. Við ákváðum samt að vera skynsamir og opna í 170 sem var lyfta sem við vissum að hann ætti að geta náð. Hann fer á svið og þetta eru þrjár lyftur sem hann getur tekið og í fyrstu missir hann hana.“ Þórbergur segir að sér hafi tekist að standa upp með stöngina nokkuð auðveldlega en þá byrjaði hann að svima. „Ég skýt stönginni frá mér. Annað kjánalegt klúður.“ „Í útsendingunni lítur út fyrir að ég hafi verið skotinn með byssu“ Þeir ákváðu að hækka um eitt kíló fyrir næstu lyftu til að kaupa smá tíma svo Þórbergur gæti jafnað sig eftir svimann. Það gekk ekki betur. „Það sem gerist er að hann tekur jafnhendinguna, er kominn með stöngina upp á axlir,“ segir Sigurður og snýr sér að Þórbergi: „Þú sleppir stönginni og það líður yfir þig og þú dettur aftur fyrir þig, sem er mjög ógnvænlegt.“ Þegar Þórbergur lítur til baka finnst honum atvikið hafa gerst hægar en raun bar vitni. „Í minningunni líður mér eins og ég hafi byrjað, orðið vankaður en svo rólega sleppt stönginni og fallið aftur fyrir mig. Í útsendingunni lítur út fyrir að ég hafi bara verið skotinn með byssu. Allt í einu fer ég í keng og dett í gólfið.“ „Mér fannst fáránlegt að fara ekki í þriðju“ Sigurður segir það vera rosalega stóra ákvörðun að draga keppanda úr keppni. Í samráði við Þórberg ákvað þjálfarateymið að halda áfram. „Þetta var mjög ógnvænlegt en við tökum ákvörðun um að reyna aftur, hækka um eitt kíló í 172 og reyna að ná samanlögðum árangri fyrir Ísland til að lenda í einhverju sæti og koma heim,“ segir Sigurður. „Við Þórbergur erum sammála um það.“ Þórbergur skýtur því inn að hann hafi í raun ekki tekið neitt annað í mál. „Í fyrsta lagi var ég frekar sár eftir lyftu tvö þegar Siggi spurði hvort ég vildi fara í þriðju því mér fannst fáránlegt að fara ekki í þriðju.“ Það fór ekki betur í þriðja skiptið. „Ég tek þetta algjörlega á mig, þetta var mjög lærdómsríkt fyrir mig,“ segir Sigurður. „En það sem gerist er að hann fer á svið, tekur „clean“, fyrsta hlutann þar sem stöngin er komin upp á axlir.“ Eins og sena í bíómynd Þá fór að halla undan fæti. „Mig byrjaði að svima þegar ég andaði út svo ég var með plan að klára lyftuna án þess að anda svo ég sé bara búinn. Ég næ að keyra stöngina upp fyrir höfuð. Á meðan stöngin er á leið upp fyrir höfuð verður allt svart.“ Þórbergur segir að það sem gerðist næst hafi verið eins og sena í bíómynd. „Ég dett á hnén og lendi kylliflatur á andlitinu. Sem betur fer missi ég stöngina aftur fyrir mig en ekki ofan á mig.“ Þórbergur fékk mikið höfuðhögg. Hann vaknaði við að yfir honum stóð læknir sem athugaði hvort hann væri í lagi og aðstoðaði hann af sviðinu. „Ég tölti af sviðinu og leit held ég út fyrir að hafa verið ölvaður. En ég var aðallega sár yfir að hafa misst lyftuna.“ Þurfti að halda ró sinni og bæla eigin tilfinningar Sigurður segir að yfirlið sé ekki óalgengt í íþróttinni. Ótrúlegar ákvarðanir tryggðu Þórbergi Erni Hlynssyni titilinn á Norðurlandameistaramóti í ólympískum lyftingum. Þá hafði liðið yfir hann í Albaníu skömmu fyrr. Sigurður Darri Rafnsson þjálfari hans segir feril sinn hafa verið í húfi. „Kannski ekki vinstri hægri en það er algengara en fólk myndi halda. Þegar fólk finnur aðsvifstilfinningu eru flestir það hræddir að þeir sleppa stönginni en Þórbergur er með viljastyrk á öðru plani svo hann var ekkert að fara að sleppa henni þótt hann sæi allt svart.“ Sigurður segir að þetta hafi verið afar erfitt að horfa upp á. „Mér leið alveg hræðilega en í þessu mómenti þurfti ég að stíga upp í ábyrgðarhlutverk og vera til staðar fyrir Þórberg. Ég þurfti að passa að sýna ekki hvernig mér leið heldur halda ró. Það voru í kjölfarið mikil samskipti bæði við fjölskyldu hans og við stjórnina. Við erum þarna í Albaníu og viljum gera allt rétt. Þórbergur var í algjörum mínus. Við Þórbergur erum búnir að vera ósigrandi, ódauðlegir og allt í einu hrynur það. „Ég hef aldrei náð jafn miklum botni sem þjálfari“ Sem þjálfari segist hann aldrei hafa lent í öðru eins. „Við vorum að taka rútuna heim á keppnishótel og þurftum að stoppa einhvers staðar í miðju því Þórbergi var svo flökurt og þurfti að gubba í rútunni. Svo fór rútan bara svo við vorum bara ein á afskekktri bensínstöð. Ég var að fylgjast með Þórbergi þar sem hann var að klappa einhverjum flökkuhundum,“ rifjar Sigurður kíminn upp. „Ég hef aldrei náð jafnmiklum botni sem þjálfari. Það eru fjórar vikur í Norðurlandameistaramót og hvernig áttu að æfa eftir höfuðhögg? Við komumst að því að það má æfa rosa lítið. Eins og Þórbergur hefur talað um þá var hann með hausverk í tvær vikur á hverjum degi.“ „Ætlarðu í alvöru að gera mér þetta?“ Það var mót fram undan og bæði Þórbergur og Sigurður voru ákveðnir í að halda áfram þrátt fyrir bakslagið. Þórbergur var staðráðinn í að ná alla leið. „Þjálfaraferillinn minn er í húfi. Traust foreldra hans, traust stjórnarinnar, traust allra. Svo þegar við eigum spjall í aðdragandanum er tónninn í honum að hann vill ekki bara vera Norðurlandameistari í sínum flokki, þetta eru sex eða sjö þyngdarflokkar. Hann vill líka vera stigahæstur yfir alla þyngdarflokkana og vera bara stigahæsti Norðurlandameistarinn.“ Þegar þeir áttu samtalið og Sigurður heyrði hve staðfastur Þórbergur var á að ná þessum ótrúlega árangri féllust Sigurði fyrst hendur. „Hann segir þetta við mig: „Við erum búin að upplifa þetta allt í Albaníu.“ Ég segi: „Ertu ekki að grínast Þórbergur, ertu í alvöru að gera mér þetta?““ Uggandi þegar kom að jafnhendingunni Þeir fóru ákveðnir til Svíþjóðar þó að efinn hefði nagað þá báða eftir það sem átti sér stað í Albaníu. Þar var einn maður sem þeir urðu sérstaklega að vinna. „Við skoðuðum keppendalistann og það er í raun bara ein ógn og í þessu tilfelli var það Finninn Eliel Jännes. Við erum búin að kynna okkur hvað hann hefur gert á síðustu mótum, erum með hugmynd um hvað hann getur gert á mótinu og höfum búið til plan út frá því.“ Það varð strax ljóst að þetta yrði ekki auðsótt. „Við hugsuðum: Hvað er það minnsta sem við getum gert til að ná þessum markmiðum, að vera Norðurlandameistari og stigahæsti keppandi mótsins?“ Hann mælist svolítið léttur, keppinautur hans. Þeir eru báðir að keppa í mínus 110 kílóa flokki en hann er bara 100 kíló. Í þessari íþrótt er það þannig að ef þú ert léttari þarftu að lyfta minna til að fá fleiri stig. Það flækir það að ná stigahæsta keppandanum svo við þurfum að vera dugleg á reiknivélinni.“ Lyfturnar byrja afar vel og þeir fara inn í síðustu greinina með fjögurra kílóa forskot. Þá var komið að því sem þeir voru helst uggandi yfir. „Við vorum stressaðir að fara í jafnhendinguna því þar leið yfir hann. Við þorðum ekki að opna þungt svo við ákváðum að opna fimm kílóum léttara en í Albaníu, í 165.“ Allir að fylgjast með hvort hann lifði lyftuna af Þórbergur segist sjaldan hafa verið stressaður á mótum en þarna hafi hann verið það. Það var Sigurður einnig. „Það var svo stressandi að fylgjast með honum lyfta fyrstu jafnhendingunni. Ég fann að það voru allir að fylgjast með hvort hann væri að fara að fara að lifa lyftuna af, það er svolíitð þannig. 165 er léttara en við myndum vanalega gera.“ Þá hækkar Finninn upp í 168 kíló sem setur Þórberg í erfiða stöðu. „Það er svolítið erfitt fyrir okkur því hann er að ýta í okkur að hækka miklu meira í okkar annarri lyftu. Við ákváðum að hækka um átta kíló sem er samt þyngra en lyftan sem leið yfir hann í Albaníu. Hann fer upp á svið og tekur fyrri hlutann, upp á axlir. Hann nær ekki einu sinni að standa upp, hann missir hana strax.“ Urðu að hækka um 13 kíló til að eiga séns Eftir þetta varð ljóst að þeir voru langt frá því að vera stigahæsti keppandinn eins og staðan var. Finninn átti eina lyftu eftir og hækkaði upp í 173. Sigurður segist alltaf halda með lyfturum en þarna hafi hann vonað að Finninn missti lyftuna því hann þjarmaði að Þórbergi. Sigurði varð ekki að ósk sinni. „Hann nær síðustu lyftunni sem setur okkur í hræðilega stöðu. Við erum að tapa Norðurlandatitlinum og stigahæsta lyftaranum. Þarna koma nokkrar spurningar.“ Nú voru góð ráð afar dýr. „Hann er nýbúinn að reyna 173 og var ekki nálægt því en ef við reynum það aftur náum við allavega Norðurlandatitlinum sem gæti verið nokkurs konar varnarsigur. Eða við gætum tekið ákvörðun sem ég held að mjög fáir myndu taka og það er að hækka upp í 178. Það er þá 13 kílóa hækkun frá því sem hann náði síðast, sem gerist eiginlega ekki.“ Fékk ekki að taka skynsamlegu ákvörunina Sigurður áttaði sig á því að það gæti verið algjört glapræði að hækka svo mikið, ekki síst eftir það sem gerðist í Albaníu. Ótrúlegar ákvarðanir tryggðu Þórbergi Erni Hlynssyni titilinn á Norðurlandameistaramóti í ólympískum lyftingum. Þá hafði liðið yfir hann í Albaníu skömmu fyrr. Sigurður Darri Rafnsson þjálfari hans segir feril sinn hafa verið í húfi. Þórbergur hafði þegar tjáð Sigurði að hann hefði séð svarta punkta í lyftunni sem hann náði ekki. „Ég er að hugsa tökum skynsömu og réttu ákvörðunina fyrir hans heilsu. Svo horfi ég á Þórberg og segi: 173 aftur.“ Það varð ljóst um hæl að það tæki Þórbergur ekki í mál. „Ég sé strax að hann getur varla svarað mér, hann er svo tilfinningaríkur. Ég bara já ókei, það er ekkert annað í boði en að taka verstu mögulegu ákvörðun og það er að þyngja aftur.“ Þórbergur tekur undir að það hafi ekki verið nein önnur lausn í sjónmáli. „Ég vissi að ef Siggi myndi staðfesta þetta væri ég annaðhvort að fara að hágráta eða algjörlega urlast af reiði.“ Sigurður var meðvitaður um það. „Ég fann það strax, ég sá það bara í augunum á honum.“ „Hann getur allt!“ Aðstoðarþjálfarinn kom og spurði hvað Þórbergur gæti mögulega tekið á þessum tímapunkti og Sigurður svaraði að bragði að á því væru engin takmörk. „Ég öskraði á hana: Hann getur allt!“ Sigurður gekk upp að dómaraborðinu og tilkynnti að hann ætlaði að hækka Þórberg um heil 15 kíló. Hann segir að hver einasta manneskja sem varð vitni að því hafi efast um ákvörðunina. „Útsendarinn er bara: „Hvað er í gangi? Hann var langt frá því að ná síðustu lyftu en samt að hækka. Hann var á spítala í Albaníu fyrir fjórum vikum síðan en samt að hækka?“ Allir spyrja sig: „Hvað eru þessir gæjar að gera?“ Stjórnin er bara að búa til uppsagnarbréfið til mín þegar ég er að taka þessa ákvörðun. Ég finn það bara að allir eru bara: „Hvað eruð þið félagar að gera?““ Lýsendurnir í útsendingunni höfðu fram að þessu ekki tjáð sig um ákvarðanir sem teknar voru á mótinu en þarna sögðust þeir vera gáttaðir. „Þarna þurftu þau að tjá sig bara: „Þetta er gríðarlega skrýtin ákvörðun,““ segir Þórbergur. Sigurður kveið því sem gat gerst. „Svo labbar Þórbergur upp á svið alveg brjálaður og ég er þarna alveg bara, ég hef aldrei verið jafnstressaður. Ég hugsa bara ég gríp hann. Ef ég sé að það er að líða yfir hann hleyp ég það hratt upp á svið að ég mögulega næ að grípa hann.“ Þórbergur hætti að efast. „Ég man að ég fer upp á pall, búinn að klípa eyrun mín á fullu eins og ég geri alltaf, sem vekur mann aðeins. Svo finn ég að ég er alltaf að fara að taka þetta.“ Fann fyrir fyrirmyndum sínum þegar hann stóð á sviðinu Þórbergur fór upp á pallinn og í höfði hans hljómaði lagið Hverfinu með rapparanum Gísla Pálma. Þórbergur er kallaður Sobbi og gerði það sjálfur þegar hann hvatti sjálfan sig áfram. „Ég segi: “Koma svo Sobbi minn, gerðu þetta vel. Þú getur þetta.“ Svo segi ég alltaf: „Kung fu panda sjitt,“ áður en ég fer upp.“ Hann rífur stöngina upp og segist fljótt hafa áttað sig á því að hann næði þessu. „Ég reyni að lyfta öxlunum eins og ég get til að taka þrýsting af hálsæðunum. Svo næ ég andardrættinum og finn hvernig stöngin flýgur upp. Allt í einu er hún komin í lás en það tekur tíma að ná jafnvæginu.“ Þórbergur segir að það hafi hjálpað sér að finna fyrir fyrirmyndum sínum veita sér stuðning. „Gústaf Agnarsson heitinn var þarna í stúkunni, Guðmundur Sig ólympíufari var að fylgjast með. Ég hef líka séð Eygló Fanndal svo margoft gera eitthvað ruglað.“ „Stærsta kombakk sem ég hef séð í lyftingum og ég var að gera það sjálfur“ Með þau í huga náði Þórbergur lyftunni með glæsibrag. Hann á erfitt með að lýsa tilfinningunni sem greip um hann þegar hann áttaði sig á því sem gerst hafði. „Svo er ég í áfalli. Þetta var bara búið. Þetta er stærsta kombakk sem ég hef séð í lyftingum og ég var að gera það sjálfur. Ég negli stönginni á jörðina.“ Sigurður segir að Þórbergur hafi ekki falið gleðina sem greip um sig. „Hann fellur á hnén og öskrar.“ Þórbergur tekur undir. „Mér leið eins og ljóni. Ég öskraði yfir salinn og fann hvernig salurinn sturlaðist.“ Sigurður segir að gleðin í höllinni hafi verið áþreifanleg. Helsti keppinauturinn, Eliel Jännes, réð ekki við gleðina yfir árangri Þórbergs. „Finnarnir gátu ekki hætt að brosa yfir Þórbergi því hann var að sýna allar tilfinningar sem hægt var að sýna. Sjálfur Finninn, Eliel, var svo glaður með þér og þetta var svo falleg stund. Ég hef aldrei orðið vitni að jafnmikilli gleði því þetta var fáránlegt.“ Nú er stefnan tekin á enn frekari uppbyggingu og Þórbergur stefnir á Ólympíuleikana í Ástralíu 2032. Sigurður verður líklega ekki langt undan þegar þar að kemur. Ótrúlegar ákvarðanir tryggðu Þórbergi Erni Hlynssyni titilinn á Norðurlandameistaramóti í ólympískum lyftingum. Þá hafði liðið yfir hann í Albaníu skömmu fyrr. Sigurður Darri Rafnsson þjálfari hans segir feril sinn hafa verið í húfi.