Í bréfi sem sent var til hluthafa Stoða samhliða hálfsársuppgjöri félagsins fer forstjórinn Jón Sigurðsson um víðan völl og ræðir m.a. sitjandi ríkisstjórn Samfylkingar, Viðreisnar og Flokks fólksins en kjörtímabil hennar fer brátt að verða hálfnað. Þótt verðbólga og vextir hafi eðlilega verið í forgrunni umræðunnar séu þau atriði aðeins hluti af stærri mynd. Til lengri tíma ráðist lífskjör á Íslandi fyrst og fremst af því rekstrarumhverfi sem stjórnvöld skapi atvinnulífinu. Í því samhengi sé margt jákvætt að finna í nýrri atvinnustefnu ríkisstjórnarinnar þar sem lögð er áhersla á aukna framleiðni, einföldun regluverks, orkuuppbyggingu, öflugar útflutningsgreinar og bætta samkeppnishæfni íslensks atvinnulífs. „Það sem vekur hins vegar athygli er að umræðan um stöðu hagkerfisins hefur á köflum verið í litlu samræmi við þær staðreyndir sem liggja fyrir. Ítrekað hefur ríkisstjórnin vísað til þess að hagvöxtur á mann hafi verið lítill sem enginn undanfarin ár og af því dregið víðtækar ályktanir um stöðu hagkerfisins. Sú mynd er að mínu mati of einföld. Frá árinu 2018 hefur landsframleiðsla á hverja unna vinnustund aukist um nær 8% og undirliggjandi framleiðniaukning verið mun sterkari en umræðan gefur til kynna. Það að hagvöxtur á mann hafi ekki aukist skýrist fyrst og fremst af fækkun vinnustunda á hvern starfandi, meðal annars í kjölfar styttingar vinnuvikunnar, fremur en skorti á aukinni verðmætasköpun,“ skrifar Jón. Þegar rýnt sé nánar í gögnin komi jafnframt í ljós að framleiðniaukning undanfarinna ára hafi nær eingöngu komið frá einkageiranum. Framleiðni vinnuafls í einkageiranum hafi aukist um rúm 20% frá árinu 2010 á meðan framleiðni hins opinbera hafi staðið í stað. Jón bendir á að ferðaþjónustan hafi verið gagnrýnd fyrir lága framleiðni en um sé að ræða frekar unga atvinnugrein sem hafi verið í hraðri uppbyggingu og því eðlilegt að áframhaldandi samþjöppun og aukin stærðarhagkvæmni eigi sér stað á komandi árum. „Á milli áranna 2018 og 2025 jókst landsframleiðsla Íslands um rúmlega 70%. Á sama tímabili jókst hlutdeild ferðaþjónustu í landsframleiðslu úr 8,0% í 8,8%, þótt ferðamönnum sem komu til landsins hafi ekki fjölgað. Verðmætasköpun á hvern ferðamann og hvern starfsmann í greininni fer vaxandi og ljóst að framleiðniaukning greinarinnar er töluvert umfram það sem sést í hagkerfinu í heild.“ Í ljósi þessa segir hann erfitt að horfa fram hjá þeirri mótsögn sem felist í atvinnustefnu ríkisstjórnarinnar og gjörðum hennar. Á sama tíma og lögð sé áhersla á fleiri háframleiðnistörf og aukna verðmætasköpun hafi auknar álögur og skattahækkanir einkum beinst að atvinnugreinum sem hafi verið meðal helstu drifkrafta framleiðniaukningar á undanförnum árum, þar á meðal ferðaþjónustu, fjármálastarfsemi og sjávarútvegi. „Í fyrri bréfum hef ég fjallað margoft um þá ofurskatta sem lagðir eru á innlent fjármálakerfi og í raun ótrúlegt að ætlunin sé að hækka þá enn frekar. Þetta veldur því að vaxtastig er að minnsta kosti einu prósentustigi hærra en það þyrfti að vera ef skattar og eiginfjárkvaðir væru í samræmi við það sem er annars staðar á Norðurlöndunum og á endanum eru það heimili og fyrirtæki sem greiða fyrir þessa skattlagningu. Það ætti öllum að vera ljóst að fjárfesting er forsenda áframhaldandi framfara og framleiðniaukningar og að bæði aukin skattlagning og óvissa um frekari álögur draga úr hvata fyrirtækja til að ráðast í ný verkefni og uppbyggingu. Það er því erfitt að sjá hvernig markmið atvinnustefnunnar um aukna framleiðni og fleiri háframleiðnistörf eiga að nást ef aðgerðir stjórnvalda um auknar álögur beinast fyrst og fremst að þeim atvinnugreinum sem þegar hafa skilað mestum árangri í því að auka verðmætasköpun.“ Nánar er fjallað um málið í Viðskiptablaðinu . Áskrifendur geta lesið fréttina í heild hér .