Það dylst engum að Ríkisútvarpið vill ganga í Evrópusambandið. Fréttastofan ákvað að byrja lokavikuna fyrir kosninguna á viðtali við Þorgerði Katrínu Gunnarsdóttur utanríkisráðherra. Að öllum líkindum var þetta síðasta viðtalið við Þorgerði áður en Kristrún Frostadóttir tekur yfir baráttu já-hreyfingarinnar á lokasprettinum. Spurningarnar voru eins og í öðrum drottningaviðtölum. Óskaplega þægilegar. Þorgerður Katrín notaði tækifærið til að hnýta í Ólaf Ragnar Grímsson. Viðtalið við hana gefur fullt tilefni til að fá Ólaf Ragnar Grímsson, fyrrverandi forseta, í viðtal, en Ríkisútvarpið mun auðvitað forðast það eins og heitan eldinn. Ef viðtal Ríkisútvarpsins við Þorgerði í Kastljósi og viðtal Vísis við hana á dögunum eru borin saman er munurinn augljós. Fréttamaður Vísis spurði hana um skilyrðin og hvernig hún ætlaði að tryggja full yfirráð Íslendinga yfir auðlindum landsins, sem hún talaði um fyrr í sumar. Þá fór hún undan í flæmingi. Ríkisútvarpið gerði enga alvöru tilraun til að spyrja raunverulegra spurninga. Það mátti varla á milli sjá hvort þeirra, Bergsteinn Sigurðsson eða Þorgerður Katrín, væri spenntara fyrir inngöngu í Evrópusambandið. Þetta minnir óskaplega mikið á kosningarnar um Icesave-samningana 2010 og 2011. Fréttamenn og þáttastjórnendur Ríkisútvarpsins vildu ólmir láta Íslendinga greiða skuldir Landsbankans. Nú vilja ráðamenn Ríkisútvarpsins að Ísland gangi inn í tolla-, skulda- og reglugerðabandalag og að ríkissjóður greiði 50 milljarða inn í sjóði Evrópusambandsins, meðal annars fyrir brýr í Svartfjallalandi. Það má vænta þess að dagarnir fram að kosningunni verði svona. Ríkisútvarpið mun handvelja þá sem það telur geta barist fyrir já-svari og reyna að láta þá sem eru öndverðrar skoðunar mæta fólki sem, líkt og Gauti B. Eggertsson, bróðir aukaleikarans Dags B. Eggertssonar, yfirgnæfir þáttinn og hleypir engum öðrum sjónarmiðum að. En hvað mun Ríkisútvarpið alls ekki vilja ræða? Það er vitað að nettókostnaður við aðild mun hlaupa á tugum milljarða króna, líkt og Pawel Bartoszek hefur viðurkennt. Um þetta mun Ríkisútvarpið ekki ræða. Ríkisútvarpið mun án nokkurs vafa alls ekki spyrja Kristrúnu hvernig hún ætlar að tryggja full yfirráð yfir auðlindunum. Ríkisútvarpið mun að sjálfsögðu ekki spyrja neitt um efnahagsmálin, til dæmis hvort útgjaldaukning og gjaldskrárhækkanir ríkisstjórnarinnar valdi því einmitt að verðbólgan lækki ekki og vextir séu enn himinháir. Það vita nefnilega allir að stór hluti þeirra sem vilja nú ganga í Evrópusambandið er í von um lægri vexti og minni verðbólgu. Sá hópur virðist bara alls ekki átta sig á því að hvort tveggja stafar af ákvörðunum ríkisstjórnar Kristrúnar Frostadóttur. Og undir engum kringumstæðum mun Ríkisútvarpið spyrja hvers vegna nú skuli svikið allt sem Kristrún sagði í hlaðvörpum fyrir kosningarnar. Það blasir við hverjum manni að búið er að kljúfa þjóðina. Forsætisráðherra hefur gengið á bak orða sinna í aðdraganda kosninganna, hvort sem um er að ræða loforð hennar um að leyfa þjóðinni að ákveða og að tryggja breiðan meirihluta að baki stórum ákvörðunum eða yfirlýsingu hennar í ræðustól Alþingis um að hún myndi ekki leggja fram „samning“ sem ekki væri ásættanlegur. Allt þetta og fleira myndu allflestir telja mikilvægt að kæmi fram. Ríkisútvarpið hefur gætt þess mjög að fjalla ekki um neitt sem gæti varpað neikvæðu ljósi á Evrópusambandið. Björn Malmquist á mikinn þátt í því. Stundum velta menn því fyrir sér hvort Evrópusambandið styrki Ríkisútvarpið til að halda úti fréttaritara í Brussel, svo jákvæður er Björn í garð sambandsins. Auðvitað vita fréttamenn RÚV hvað Evrópusambandið er og hvað telst varanleg undanþága og hvað ekki. Þeir vita líka að þau ríki sem eru á leið inn í Evrópusambandið eru sárafátæk og munu fá styrki sem efnuð lönd á borð við Ísland munu ekki fá. Sjá einnig Útrás Óttars Yngvasonar Fréttastofan þarf bara að gúggla og þarf ekki einu sinni að nota gervigreindina til að komast að því hversu hátt hlutfall af landsframleiðslu lönd greiða til sambandsins og hvort Evrópuráðið býst við að það hækki. Fréttamennirnir munu gæta þess að fjalla ekki um allt þetta og fleira, enda gæti það skemmt vegferðina, líkt og þegar RÚV gerði allt sem það gat til að tryggja að Icesave gengi í gegn. Það virðist sem nýr bandamaður sé kominn á sveif með já-hreyfingunni. Auglýsingamenn furða sig á því hversu mikið er auglýst á vegum Já til að sjá. Á köflum lætur auglýsingamagnið nei-hreyfinguna líta út eins og hún sé skjólstæðingur Mæðrastyrksnefndar. Það skyldi þó aldrei vera að leynifélög Samfylkingarinnar, sem Óttar Ingvason heldur utan um, séu komin inn í baráttuna. Um er að ræða gömul félög sem héldu utan um fasteignir í eigu vinstriflokkanna. Þar má nefna Sigfúsarsjóð, Fjölni og Alþýðuhúsfélag Reykjavíkur. Óttar hefur um langt skeið stjórnað félögunum og í raun verið fjárhaldsmaður Samfylkingarinnar. Auk þess er Óttar líklega einn stærsti útgerðarmaður landsins, en framkvæmdastjóri útgerðarinnar er eiginmaður forsætisráðherra.