JPMorgan Chase, stærsti banki Bandaríkjanna, á í viðræðum við fjárfesta um að draga úr áhættu sinni vegna meira en fjögurra milljarða dala lánasafns sem tengist einkafjárfestingasjóðum. Samkvæmt Financial Times snýst málið um svokölluð NAV-lán, eða lán sem veitt eru gegn hreinu eignavirði sjóða. Slík lán eru ekki veitt gegn einu tilteknu félagi heldur gegn eignasafni einkafjárfestingasjóðs í heild. Tryggingin felst því í verðmæti þeirra félaga sem sjóðurinn á. JPMorgan hyggst ekki endilega selja lánin sjálf af efnahagsreikningi sínum. Þess í stað er til skoðunar svokölluð áhættufærsla, þar sem bankinn heldur lánunum áfram í bókum sínum en flytur hluta mögulegs taps yfir á fjárfesta. Fjárfestar taka fyrstu tapsáhættuna Samkvæmt heimildum FT er rætt um að JPMorgan færi aáhættu yfir á fjárfesta sem nemur allt að 12,5% af lánasafni sem er meira en fjórir milljarðar dala að stærð. Fjárfestarnir myndu þá taka á sig fyrstu tapsáhættuna í safninu gegn ávöxtun sem er sögð geta verið á bilinu 10 til 13%, eða þar um bil. Endanlegir skilmálar liggja þó ekki fyrir og geta enn breyst. Slík viðskipti eru vel þekkt í bankakerfinu. Bankar nota þau til að losa um eiginfjárbindingu, minnka áhættu í ákveðnum lánasöfnum og halda áfram að þjónusta viðskiptavini án þess að þurfa endilega að selja lánin sjálfir. Einkafjárfestingasjóðir fastir með eignir Tímasetningin er athyglisverð. Einkafjárfestingasjóðir hafa átt erfiðara með að selja eignir sínar síðustu misseri, meðal annars vegna hærri vaxta, lægra verðmats og tregari markaðar fyrir skráningar og fyrirtækjasölur. Þegar sjóðir ná ekki að selja eignir og skila fjármunum til fjárfesta eykst þrýstingurinn á að finna aðrar leiðir til að losa fé. Þar koma NAV-lánin inn. Einkafjárfestingasjóðir hafa notað þau til að greiða fjárfestum út, styðja við félög í eignasafni sínu eða fjármagna áframhaldandi vöxt án þess að selja eignir á óhagstæðum tíma. Þetta getur verið gagnlegt tæki þegar markaðir eru lokaðir en það getur líka aukið skuldsetningu ofan á skuldsetningu sem þegar er til staðar í undirliggjandi félögum. „Skuldsetning ofan á skuldsetningu“ Eftirlitsaðilar í Bandaríkjunum og Evrópu hafa fylgst sífellt betur með aukinni notkun NAV-lána. Áhyggjurnar snúast um það sem stundum er kallað „Skuldsetning ofan á skuldsetningue“ (e. leverage on leverage). Ástæðan er sú að fyrirtækin sem einkafjárfestingasjóðir eiga eru oft þegar skuldsett. Þegar sjóðurinn sjálfur tekur síðan lán gegn eignasafninu bætist nýtt skuldalag ofan á það sem fyrir er. Markaðsaðilar hafa einnig áhyggjur af því að NAV-lán geti verið notuð til að styðja við eignasöfn sjóða eftir að hefðbundnu fjárfestingartímabili lýkur og þannig milda eða fresta vandamálum sem annars kæmu fyrr í ljós. Í versta falli getur slík fjármögnun fegrað afkomu sjóðs tímabundið, ef lán eru notuð til að greiða fjárfestum út eða styðja við félög sem annars þyrftu nýtt eigið fé. Markaður sem gæti margfaldast NAV-lánamarkaðurinn hefur vaxið hratt. Samkvæmt skýrslu AllianceBernstein er markaðurinn nú um 100 milljarðar dala að stærð og gæti vaxið í 350 milljarða dala fyrir árið 2030. Bankar hafa sóst eftir þessum viðskiptum vegna tengsla sinna við stærstu einkafjárfestingarsjóðina. Fyrir bankana hafa NAV-lán oft verið talin tiltölulega áhættulítil, þar sem þau hvíla á dreifðu eignasafni fremur en einu félagi. En nú reynir á þá forsendu. Ef verðmat tæknifyrirtækja, ekki síst hugbúnaðarfyrirtækja, veikist vegna áhrifa gervigreindar eða ef einkafjárfestingasjóðir halda áfram að eiga erfitt með að selja eignir gæti þrýstingur aukist á sjóði sem hafa treyst mikið á slíka fjármögnun. Fleiri í sömu stöðu JPMorgan er ekki eini bankinn sem horfir til áhættufærslu vegna slíkra lána. Financial Times hefur áður greint frá því að Mitsubishi UFJ Financial Group, stærsti banki Japans, hafi einnig leitað leiða til að færa áhættu tengda lánum til skráðra einkalánasjóða yfir á fjárfesta. Það bendir til þess að bankar séu farnir að endurmeta áhættu sína gagnvart einkamörkuðum eftir langt tímabil mikils vaxtar. Fyrir JPMorgan er þetta því ekki endilega merki um neyðarsölu heldur varfærni. Bankinn vill halda viðskiptasamböndum sínum við stóra einkafjárfestingasjóði en draga úr þeirri áhættu sem fylgir lánum sem hafa orðið algengari í erfiðara umhverfi. Kjarninn er sá að einkafjárfestingasjóðir hafa notað NAV-lán til að kaupa sér tíma. Nú virðist stærsti banki Bandaríkjanna vilja tryggja að hann sitji ekki einn eftir með áhættuna ef sá tími reynist dýrari en vonast var til.