Innlent | Morgunblaðið | 21.6.2026 | 10:20 Stíflan brast í norskum listaskóla Höfundur í mótun Heiðrún Grímsdóttir var með höfuðið fullt en fátt á blaði þar til nýverið. Atli Steinn Guðmundsson [email protected] Setja bókamerki „Þetta byrjaði nú þannig að ég fór í listaskóla í Kragerø árið 2021 og var þar í áfanga þar sem verið var að kenna okkur að skrifa með þeirri aðferð að setja fyrstu hugsanir okkar á blað,“ segir Heiðrún Grímsdóttir, upprennandi rithöfundur í Vigeland í syðsta sveitarfélagi Noregs, Lindesnes, í samtali við Morgunblaðið en hún er með hvorki meira né minna en fimm unglingabækur í smíðum sem langt eru komnar í vinnsluferlinu og hún myndskreytir að auki sjálf. Heiðrún er 25 ára gamall Hafnfirðingur sem búið hefur meirihluta ævinnar í Noregi, eða allt frá því í október 2010 þegar fjölskyldan flutti til Søgne skammt frá Kristiansand, og hefur þar með farið í gegnum nær alla sína skólagöngu þar í landinu, nú síðast í áðurnefndum listaskóla sem er Kragerø Kunstskole í suðurhluta Telemark-fylkis. Öðruvísi tröll í skógi „Ég flutti reyndar til baka til Íslands árið 2019, svona til að sjá hvernig væri að búa þar,“ segir Heiðrún frá sem hafði þá ekki aðra reynslu af búsetu á landinu en sem barn. „Ég flutti samt aftur til Noregs eftir hálft ár þegar ég áttaði mig á að mér finnst betra að búa í Noregi og þá bjó ég í Kragerø,“ heldur hún áfram, staðnum þar sem ferill hennar á ritvellinum hófst þótt henni hafi alltaf þótt gaman að skrifa, helst sögur. „Það var þarna sem ég byrjaði að skrifa á fullu en ég hef átt í vandræðum með að skrifa rétt þar sem tungumálið er ekki sterkasta hliðin,“ játar Heiðrún sem tíu ára gömul tók að fóta sig í nýju tungumáli og segist þurfa aðstoð við að koma ritmálinu vel frá sér. Nokkuð sem hindraði hana þó ekki í að hella sér út í skrifin. Heiðrún finnur sig best í að skrifa á ensku enn sem komið er og gerir það. „En mig langar að þýða bækurnar mínar yfir á norsku og fá þær gefnar út í Noregi,“ segir hún og bætir því við aðspurð að hún hugsi höfundarverk sín einkum fyrir fimmtán ára og eldri og sé nú á lokametrunum með sögu af tröllum sem ætti að falla vel í kramið hjá þeirri miklu þjóðsagnaþjóð sem Norðmenn löngum hafa verið. Í Noregi hafa tröll jafnvel orðið tilefni lagasetningar en í Landslögum Magnúsar konungs lagabætis frá árinu 1274 var bann lagt við útisetum í þeim tilgangi að vekja upp tröll enda töldust samskipti við slíkar verur stríða gegn kristni í landinu. Tröllalög Magnúsar og refsiákvæði þeirra töldust gildandi norsk lög allt til ársins 1842. „Sú bók fjallar um tvo bræður sem villast í skóginum og ramba þar á tröllabæ,“ segir Heiðrún af söguþræði sínum. „Þeir bræður hafa heyrt fjölda sagna af hrikalegum tröllum sem eru hin verstu en ég skrifa mín tröll hinsegin, ósköp fín og hjálpsöm en líta bara öðruvísi út,“ segir höfundurinn frá. Hvaða tjáningarleiðir finnast? Eðlilega er Heiðrún áfram um að finna verkum sínum farveg hjá norskum útgefendum og hefur í því skyni sett sig í samband við Gyldendal-forlagið sem fagnaði aldarafmæli sínu í fyrra og tók höfundinum íslenska opnum örmum. „Þar fékk ég þau svör að þau væru tilbúin að taka við mér ef ég skrifaði á norsku, það gengi hins vegar ekki ef bækurnar væru á ensku svo mig langar til að prófa að gefa út sjálf fyrst og ræða svo við Penguin-útgáfuna um áhuga þar á að gefa bækurnar út á ensku,“ segir Heiðrún. Og þú myndskreytir sjálf, segðu mér frá því. Hér kemur í ljós að Heiðrún er einnig að spreyta sig á barnabókaskrifum þótt unglingabækur séu henni almennt ofar í huga. „Ég bjó til persónu sem ég kalla „litla karlinn minn“ sem á að vera hluti af barnabókum sem snúast um það þema að vera pínulítill í stórum heimi,“ segir hún af sköpunarverkinu. „Ég er samt ekki búin að skrifa neitt þar, myndirnar eru fyrsti hlutinn af þeim heimi og ég er búin að teikna töluvert,“ heldur Heiðrún áfram en auk textaskrifa snerist nám hennar í Kragerø-skólanum um teikningu og málaralist auk leirmyndagerðar og segir hún námið hafa snúist töluvert um hvaða tjáningarleiðir væri hægt að fara í listsköpun. Ekki gera svona „Þegar ég lít til baka á það sem ég var búin að skrifa áður en ég fór í námið sé ég svo margt sem hefði mátt gera öðruvísi,“ segir Heiðrún og kveðst aldrei hafa skort hugmyndir að söguþráðum og atburðarásum. „Þegar ég var að læra norsku í skóla sögðu kennararnir alltaf að það sem ég væri að skrifa væri vitlaust og svona ætti maður ekki að gera heldur þannig eða hinsegin og það dró svolítið úr mér máttinn, ég vildi ekki skrifa, sagði bara nei takk, en ímyndunaraflið hefur alltaf dregið mig áfram, mig langaði að búa eitthvað til og þá fór ég að teikna. Enginn sagði: „nei heyrðu, þú ert að teikna vitlaust og þú mátt ekki gera þetta,“ en kennarinn í listaskólanum sagði mér að ég ætti ekki að hugsa um hvað ég væri að skrifa, bara gera það. Hann kenndi mér að hugsa öðruvísi, ég var búin að vera með lás eða stíflu í mér og allt í einu spratt þetta bara fram,“ segir Heiðrún af náminu sem leysti sköpunargáfu hennar endanlega úr læðingi. Blaðamaður spyr Heiðrúnu hvort ritstíflur og sköpunarþrot séu þá liðin tíð hjá henni. „Nei nei, stundum sit ég bara og horfi á orðin og veit ekki hvað ég á að skrifa meira. Ég veit samt alveg í hausnum á mér hvernig ég vil hafa þetta, stundum hef ég bara ekki hugmynd um hvernig ég á að koma því frá mér. Suma daga þarf ég bara að slappa af og gera eitthvað annað, tæma hugann,“ svarar höfundurinn. Heiðrún hikar ekki við að leggja upp í ferð án fyrirheits, byrja að skrifa sögu sem hún hefur ekki hugmynd um hvernig þróast eða endar. „Ég hef breytt endalokum sömu bókar mest fimm sinnum og ég vil hafa þetta frelsi, að láta mig bara berast með straumnum,“ segir Heiðrún sem sótti tvo framhaldsskóla í Noregi, báða í Kristiansand. Hún lauk stúdentsprófi árið 2019, sama ár og hún ákvað að ráðast í tilraunabúsetu á Íslandi. „Svo byrjaði heimsfaraldurinn og landið lokaði, ég ákvað að flytja til baka til Noregs, fann hvort sem er að mig langaði að búa þar,“ rifjar Heiðrún upp af millibilsástandinu að loknu stúdentsprófi þar sem hún stóð á krossgötum og var hreinlega ekki viss en námið við Kragerø Kunstskole beindi henni inn á ákveðna braut sem hún fetar enn. Framtíðarhorfur Heiðrúnar eru fastmótaðar. „Ég mun alla vega halda áfram að skrifa hvað sem verður. Ég er með endalausar hugmyndir í kollinum og mig dreymir líka margt í tengslum við það sem mig langar að skrifa, ef ég man það eftir á skrifa ég það niður. Draumar mínir eru stundum skemmtilegir og þá held ég áfram með þá og tengi þá við það sem ég ætla að skrifa næst,“ segir hún. Mamma í skýjunum Heiðrún er fullkomlega meðvituð um að hún þarf að hreinsa textana sína áður en þeir koma til greina sem fullbúið útgáfuverk. „Það verður mikil vinna. Ég ætla að fara í það núna að klára tröllasöguna og fínpússa málfarið á henni. Að hreinskrifa tungumálið er það sem mér finnst erfiðast, að fara í gegnum sögu sem ég er búin að lesa milljón sinnum. Þegar ég las hana fyrir mömmu sagði hún mér að gefa þetta bara út strax en ég verð auðvitað að klára hana fyrst og hafa textann upp á tíu,“ segir hún. Hvað finnst foreldrum þínum um þetta allt saman? „Mömmu finnst voðalega gaman að hlusta á sögurnar mínar og þau pabbi hafa bæði stutt mig mikið í þessu,“ svarar Heiðrún sem vinnur fyrir salti í grautinn í gleraugnabúðinni Brilleland í Mandal, mikilli og skemmtilegri sumarparadís í Agder-fylki. „Ég vona að bækurnar mínar muni höfða til fólks þegar ég gef þær út sem verður vonandi að einhverju leyti á þessu ári, þetta tekur langan tíma með þeirri vinnu sem ég þarf að leggja í textann þótt söguþráðurinn sé til reiðu,“ segir Heiðrún Grímsdóttir í Vigeland í Lindesnes í Noregi, með fjölda bóka handa ungum lesendum í Noregi rétt handan hornsins og fullt höfuð af enn fleiri hugmyndum sem vafalaust munu birtast á bók þegar tíminn er réttur, textinn hreinn og útgefendurnir spenntir fyrir því sem koma skal. Töfraheimur Eigin myndir eru ekki á allra höfunda færi. Kápa Lysgården verður væntanlega fljótlega í hillum verslana. Fáðu aðgang að þessari grein Með áskrift færðu fullan aðgang að öllum læstum greinum Árvakurs — vandað, fjölbreytt og traust efni, hvar og hvenær sem er. Þannig styður þú íslenska fjölmiðlun og hjálpar okkur að halda áfram að segja sögurnar sem skipta máli. Tryggðu þér aðgang núna. Skoða áskriftarleiðir Innskráning Gleymt lykilorð? Kennitala: Lykilorð: Ertu ekki með notendaaðgang? Fara í nýskráningu . Fáðu þér áskrift til að lesa áfram Þú ert innskráð(ur) sem ... en ert ekki með áskrift. Aðgangur að þessari frétt í fullri lengd krefst áskriftar að Morgunblaðinu, rafræns aðgangs á borð við vikupassa eða séráskriftar að viðkomandi efnisflokki á mbl.is. Kynntu þér áskriftarleiðirnar Ég er nú þegar áskrifandi Ég er ekki með notendaaðgang Nánar um málið í Morgunblaðinu Áskrifendur: Lesa blaðið hér Blogga um frétt Nánar um málið í Morgunblaðinu Áskrifendur: Lesa blaðið hér Nýjast á mbl.is » Stíflan brast í norskum listaskóla EasyJet: „Aðstoðarflugmaðurinn þurfti læknisaðstoð“ Sagðist þurfa að vera með Carpender til að „bjarga heiminum“ Úr Úlfarsárdalnum vestur á Seltjarnarnes Fjórir drepnir í árás Úkraínumanna á Krímskaga Umræðan Opinber störf Handskrifaðir draumar Meira í Umræðunni » Fleira áhugavert Þyrlan kölluð út vegna slyssins við Vík Flugmaður féll í yfirlið við lendingu í Keflavík 80 manns komu að björgunaraðgerðum við Háafoss Jensína Edda er Reykvíkingur ársins Mest lesið Í gær Í vikunni „Við erum ekki farin að fagna sigri“ Ánægja með Bergmál: Umferðin þyngdist um miðnætti Viðskiptavinur í 40 ár: Með miða að kaupa „sígó“ „Blíðskapurinn er bæði á himnum og á jörðu“ Dyrnar opnaðar í síðasta sinn: „Allir fá eitthvað“ Allt að 17 stiga hiti á Suðausturlandi Myndir: Mikil stemmning í blíðskaparveðri Þrastahreiður í beinni útsendingu Um 20 þúsund á Þingvöllum: Heimferð gæti orðið þung Rassskellti hlaupakonur og kleip í rassa Flugmaður féll í yfirlið við lendingu í Keflavík Hrossadráp til rannsóknar Fráleitt að strætó verði „hjáleið“ Hvað þurfa tónleikagestir að hafa í huga