Tæplega einn af hverjum fjórum háskólamenntuðum í Bretlandi hefði verið fjárhagslega betur settur hefði viðkomandi sleppt háskólanámi, samkvæmt nýrri greiningu bresku rannsóknastofnunarinnar Institute for Fiscal Studies (IFS). Frá þessu greinir Telegraph . Niðurstöðurnar sýna að 24% útskrifaðra afla lægri ævitekna en einstaklingar með sambærilegan námsárangur úr framhaldsskóla sem fóru ekki í háskóla. Hlutfallið hefur hækkað frá árinu 2020, þegar sams konar greining leiddi í ljós að einn af hverjum fimm útskrifuðum stæði verr fjárhagslega eftir háskólanám. Rannsóknin hefur ýtt undir umræðu um virði háskólamenntunar, sérstaklega í ljósi þess að margir nemendur ljúka námi með verulegar skuldir á bakinu, oft á tíðum án þess að námið leiði til tekjuhærri starfa. Þá virðist fjárhagslegur ávinningur af háskólanámi mjög mismunandi eftir námsleiðum. Þeir sem eru útskrifaðir úr hagfræði eru taldir vera að meðaltali 583 þúsund pundum, eða 97,4 milljónum króna, betur settir yfir starfsævina en þeir sem fóru ekki í háskóla, á meðan sambærileg tala fyrir læknisfræði nemur 441 þúsund pundum, sem samsvarar um 73,7 milljónum króna. Á hinn bóginn bendir rannsóknin til þess að útskrifaðir úr sviðslistum standi um 61 þúsund pundum, eða 10,2 milljónum króna, verr fjárhagslega en ef þeir hefðu ekki lagt stund á háskólanám. Fyrir heimspekinám er munurinn um níu þúsund pund, sem samsvarar um 1,5 milljónum króna. Þrátt fyrir það er heildarniðurstaðan sú að meðalútskrifaður einstaklingur sé um 100 þúsund pundum betur settur yfir ævina þegar tekið hefur verið tillit til skattgreiðslna og námslána. Í greiningunni kemur jafnframt fram að breski ríkissjóðurinn tapi á um 40% háskólagráða, þar sem skatttekjur útskrifaðra nægi ekki til að standa undir kostnaði við námið. Stjórnmálamenn hafa í kjölfarið kallað eftir aukinni áherslu á starfs- og tæknimenntun og meiri upplýsingagjöf um atvinnu- og tekjuhorfur mismunandi námsleiða. Á sama tíma hefur á það verið bent að óvissa ríki um hvernig gervigreind muni hafa áhrif á vinnumarkaðinn á komandi árum og hvort hún muni breyta arðsemi háskólamenntunar til framtíðar.