Handboltaþjálfarinn Alfreð Gíslason hlaut í gær heiðursviðurkenningu Útflutningsverðlauna forseta Íslands. Viðurkenninguna fær Alfreð fyrir árangur sinn á alþjóðavettvangi og þá er einnig vísað til hans í því samhengi að hann hafi rutt braut fyrir íslenska handboltaþjálfara utan landssteinanna. „Þetta kom mér náttúrulega mjög á óvart. Ég er ofboðslega stoltur af því að hafa fengið þessi verðlaun og að nefndin skyldi hafa valið mig í því skyni að ég hafi aukið hróður Íslands erlendis kemur mikið við mig. Þetta sýnir kannski að maður hafi verið að gera margt rétt.“ Alfreð Gíslason handboltaþjálfari segist aldrei hafa talið titlana og að það hafi komið honum á óvart hversu vel hefur í raun gengið eftir að sonur hans tók þá saman. Hann er stoltur af ferlinum hingað til en þó hvergi nærri hættur. Sonurinn tók titlana saman og Alfreð brá Eftir að farsælum ferli lauk sem leikmaður hófst þjálfaraferillin. Alfreð er sérlega sigursæll þjálfari og hefur unnið á fjórða tug titla sem slíkur. Hann vann til að mynda Meistaradeildina með Magdeburg árið 2002 og svo með Kiel í tvígang. Þá varð hann um leið fyrsti þjálfarinn til að vinna deildina með tveimur mismunandi liðum. Alfreð varð í öðru sæti með þýska landsliðið á EM í ár og vann silfurverðlaun á Ólympíuleikunum 2024. „Ég hef aldrei verið að telja titlana. Yfirleitt þegar maður er að vinna að einhverju markmiði og nær því þá er næsta markmið sjálfkrafa komið. Maður er í svona hamstrahjóli þegar maður er í þessu. Ég hef aldrei tekið það saman fyrr en að sonur minn gerði það og þá kom það mér mjög á óvart hvað þetta hefur gengið ágætlega.“ Heimavöllur í janúar Þýskaland er einn gestgjafa á heimsmeistaramótinu í janúar og því óneitanlega pressa á þýska liðinu. „Nú er næsta mót heima og að sjálfsögðu er það okkar stefna að komast í úrslit aftur. Við vitum líka að það getur verið erfitt og að einn leikur getur eyðilagt heila keppni. En stefnan er auðvitað fyrst að komast í undanúrslit. Á heimavelli í Köln með 20.000 manns ætlum við helst inn í úrslit og sjá hvað við gerum þar.“ „Ég ætla að halda áfram á meðan ég hef gaman af þessu“ Ferillinn er orðinn langur og óhjákvæmilega styttist í hinn hefðbundna eftirlaunaaldur sem þekkist hér á landi. Alfreð á nefnilega afmæli á dögunum og fagnar þá 67 árum en er hvergi nærri hættur. „Ég hætti náttúrulega í handboltanum þegar ég var sextugur en hálfu ári seinna ákvað ég að halda áfram. Aðallega vegna þess að ég saknaði mest spennunnar og þessa stress sem flestir segja að sé mjög negatívt. En þegar maður er búinn að vera á adrenalíni í marga áratugi þá er þetta það sem mann vantar einna mest. Ég ákvað að byrja aftur. Ég er að verða 67 ára en mér finnst ég ekkert vera eldri en þegar ég var fertugur. Ég ætla að halda áfram á meðan ég hef gaman af þessu.“ Gerir ráð fyrir því að stýra liði á HM á Íslandi Alfreð er með samning hjá þýska liðinu út Ólympíuleikana í Los Angeles 2028. Ísland verður ein gestgjafaþjóðin á HM karla 2031 ásamt Danmörku og Noregi. Þar gæti Alfreð loks stýrt liði á íslenskri grundu á ný. „Það er aldrei að vita. Ég hreinlega geri ráð fyrir því að vera með eitthvað lið árið 2031 hérna á Íslandi.“