Í kvöld í Tjarnarbíói flytur Hjörtur Jóhann Jónsson leikritið Grande, sem er útskriftarverkefni Tyrfings Tyrfingssonar frá sviðshöfundabraut í Listaháskólanum árið 2011. Hjörtur var gestur Júlíu Margrétar Einarsdóttur í Helgarútgáfunni á Rás 2 þar sem hann sagði frá. Verkið fjallar um fullorðna konu og uppkominn son hennar sem býr enn hjá henni. Þegar hún er að undirbúa agalegt atriði fyrir afmælisveislu besta vinar síns sem er hommi sem hún er ofboðslega ástfangin af, og er það sem kallað er hommahækja. Hann er augljóslega ekki ástfangin til baka og mikil tragedía þar. Hún er að undirbúa rosalegt afmælisatriði sem enginn bað um. Sýningin er hluti af svokölluðu Tilboði mánaðarins sem er leiklestraröð þar sem einn þriðjudag í mánuði eru fluttir æfðir leiklestrar. Þetta eru yfirleitt verk sem eru smærri í sniðum svo þetta eru einleikir, tví þríleikir eitthvað svoleiðis. Þá bara lesum við verkin, ekki með neinum leikmunum eða búningum eða neinu. Svo er fjallað um leikverkið, eitthvað talað um skáldið og svona. Þetta er leið til að kynnast verkum sem kannski eru gömul, kannski ekki sett á svið reglulega. Ég hlakka svaka til að heimsækja þetta aftur. En það er ýmislegt um að vera í lífi Hjartar þessa dagana. Í vikunni flytur hann til Prag þar sem hann ætlar að læra kvikmyndaleikstjórn. Sjálfur hefur hann aldrei komið til borgarinnar. Í fyrsta skipti sem ég kem til Prag er þegar ég flyt þangað. Ég hef fengið rosalega góðar umsagnir og þessi skóli er ofboðslega spennandi og skemmtilegur. Ég get ekki beðið og ég held að þetta verði sjúklega gaman. Hann segir að ákvörðunin hafi verið tekin ansi hratt. Aðdragandinn var sá að hann fann að hann vildi taka smá pásu frá leikhúslífinu. Þetta er algjört flipp maður. Ég byrjaði á að fatta að ég þyrfti að taka mér smá pásu frá leikhúsinu. Ég hef verið að vinna uppi í Borgarleikhúsi í þrettán ár. Það er búið að vera ofboðslega gjöfult og skemmtilegt en ég fann að það væri kominn tími á breytingu. Ég hætti þar í vetur þá var ég ekki með neitt plan. Ég vissi bara að ég þyrfti að breyta til. Brynja Björnsdóttir eiginkona Hjartar benti honum á borgina. Hún í Prag fyrir fjórum árum þegar hún var fulltrúi Íslands í því sem kallast Feræringurinn þar sem er listahátíð á fjögurra ára fresti þar sem sviðshönnuðir koma saman og eru með uppsetningar, gjörninga og slíkt. Hún er fulltrúi Íslands þar og kynntist þá borginni ansi vel, var þar í nokkra mánuði. Hún skaut þessu að mér. Hjörtur hafði verið að spá mikið í leikstjórn og gerði sjálfur stuttmynd á síðasta ári sem verður frumsýnd á RIFF. Þetta var byrjað að kitla mig og hún benti mér á þetta, á þennan skóla og að þeir byðu upp á alþjóðlegan heils árs kúrs í kvikmyndaleikstjórn. Ég ákvað að stökkva á það. Námið er í skóla sem heitir Famu og er til eins árs. Það finnst honum passlegur tími í burtu frá fróni og sviðinu. Eftir þrettán ár í Borgarleikhúsinu ákvað Hjörtur Jóhann Jónsson að taka sér tímabundna pásu frá leiksviðinu. Eftir smá umhugsun um næstu skref skráði hann sig í nám í kvikmyndaleikstjórn í Prag, og flytur þangað í vikunni.