Norska handknattleikssambandið hefur sett viðvörunarbjöllur í gang vegna fjárhags sambandsins. Sambandið tapaði um 123 milljónum króna á því að halda Evrópumót karla í handbolta í ár þrátt fyrir að heimafólk og Færeyingar hafi mætt afar vel í stúkuna. Noregur hélt mótið ásamt Svíþjóð og Danmörku. Grannþjóðirnar tvær græddu á því að halda það. Norðmenn hafa gengið á eigið fé sambandsins, sem er að vísu 1,3 milljarðar. Formaðurinn Erik Langerud segir að þetta geti ekki gengið svona áfram. Hættir við að halda EM '34 - halda HM '31 með Íslandi Í ljósi fregnanna hefur Noregur hætt við áform sín um að halda EM karla 2034. Ísland heldur HM 2031 ásamt Noregi og Danmörku. Einn riðill og milliriðill verða hér á landi. Umræða um fjárhag HSÍ hefur reglulega skotið upp kollinum og ljóst er að sambandið má ekki við því að tapa yfir hundrað milljónum við að halda mótið. Norðmenn eiga einnig eftir að halda EM kvenna 2028. Þeir hafa þó sínar ástæður fyrir tapinu. Einn stærsti kostnaðarliðurinn voru stórfelldar umbætur á Unity Arena-höllinni í Bærum. Þær kostuðu á bilinu 156–182 milljónir króna. Ári áður högnuðust Norðmenn um 45 milljónir króna við að halda HM. Inni í þeirri tölu var 130 milljón króna styrkur frá yfirvöldum. Án hans er taprekstur á stórmóti. Þá óskar norska sambandið eftir auknum stuðningi yfirvalda. Norðmenn enduðu í 9. sæti á mótinu. Gerðu ráð fyrir meira tapi Sambandið gerði upprunalega ráð fyrir tæplega 189 milljón króna tapi. Langerud segir að sambandið hafi náð að skera niður þegar ljóst var að fjárhagsaðstoð frá yfirvöldum væri minni en gert var ráð fyrir. Hann segir þó að þetta sé ekki eintómt svartnætti. „Þetta er ekkert ofurdramatískt. Þetta er í raun betra en áætlanir gerðu ráð fyrir. Við höfum farið í þetta verkefni með vökul augu. En við getum ekki haldið svona áfram,“ sagði Langerud í samtali við Verdens Gang. „Svona stórmót hafa líka jákvæð áhrif í heildina. Það eru alls konar jákvæð áhrif sem sjást ekki á Excel-skjali,“ segir hann og vísar þar til aukins áhuga og fleiri sjálfboðaliða. Færeyingar skildu sitt eftir - en það dugði ekki til Norðmenn léku þrjá leiki á heimavelli áður en haldið var í milliriðil til Danmerkur. Það seldist upp á þá leiki. Þá var vel mætt á leiki Færeyja í hinum riðlinum sem haldinn var í Noregi. Ef við gerum ráð fyrir því að Norðmenn hafi átt að minnsta kosti 8.500 af 9.000 sætunum á leikjunum tapaði norska sambandið 4.823 krónum fyrir hvern norskan aðdáanda sem mætti á leiki þeirra. Gestgjafaþjóðirnar gátu valið sér hvaða þjóð léki á þeirra velli. Svíar völdu Íslendinga og Norðmenn Færeyinga. Norðmenn sjá ekki eftir því, því að Færeyingar mættu afar vel. Að lokum mættu aðeins 964 færri manns á leiki Færeyja og leiki Noregs. Það seldist að vísu upp á alla heimaleiki Noregs sem leiknir voru í Bærum fyrir framan 9.000 manns. Sala á miðum var raunar yfir áætlunum sambandsins. Þrátt fyrir það var lokaniðurstaðan tap. Langerud talaði þó vel um þau áhrif sem Færeyingar höfðu á hagkerfið. Peningar flæddu inn hvort sem það var í gegnum flugfargjöld, ferjur, gistingu, mat og drykk eða almenna neyslu. „En það er eitthvað að þegar allir aðrir en skipuleggjendur græða,“ bætti hann við. Það er þó ekki víst að Norðmenn séu hættir að halda stórmót fyrir fullt og allt. Sambandið undirbýr nýja aðferðafræði til að halda mót af þessu tagi.