Marinó Jóhannesson var að leggja bát sínum, Sædísi AK, að bryggju í Arnarstapa með 17. skammtinn sinn á þessari strandveiðivertíð. Eins og ávallt var haldið af stað í rauðabítið og vonast til að lítil bið yrði eftir löndun þegar í land yrði komið. Þá væri hægt að fara að þrífa bátinn rétt fyrir kvöldfréttir, næra sig og fleygja sér svo í koju. Þetta er hörkuvinna fyrir einn mann. Mest var það þorskur í skammtinum en líka eitthvað af ufsa. Marinó segir aðeins farið að draga úr veiði á stærri þorsk suður af Arnarstapa. Hann er því farinn að sækja dálítið austar í Faxaflóa. Sjórinn er farinn að hitna og stóri þorskurinn heldur þá norður eftir landinu og Marinó ætlar að elta hann alla leið til Bolungarvíkur eins og hann hefur gert á hverri strandvertíð frá því hann byrjaði árið 2016. Sædís AK klýfur hafflötinn. Gerir út allt árið „Ég bý bara hérna í bátnum. Og það er svo sem ekki mikið um að vera hérna á sunnanverðu Snæfellsnesinu en fegurðin er mikil og ég fer gjarnan í göngutúra þegar vel viðrar. Ef tími gefst skrepp ég til Ólafsvíkur í sund. Þannig líða þessir fimm dagar því ekki megum við róa á föstudögum, laugardögum og sunnudögum og alls ekki á rauðum dögum. Stórútgerðin skammast jafnvel í okkur ef við ætlum á sjó fyrir hádegi á mánudegi eftir sjómannadag og segir okkur með því vanvirða sjómenn. Í þeirra huga erum við hobbíkarlar en líka harðir sjómenn þegar það hentar þeirra málflutningi,“ segir Marinó. Marinó með spengilega lúðu sem hann dró úr djúpunum. Marinó gerir nú út allt árið og leigir kvóta þegar strandveiðitímabilinu lýkur. Það er ekki mikil eftirtekjan þegar greiða þarf 480 krónur í leigu fyrir kílóið af þorski en það gengur þó því það fást mjög há fiskverð á mörkuðum. Hann man ekki eftir jafn háu fiskverði yfir svo langan tíma og nú hefur verið. Meiri eftirtekja er af ufsanum því leigan er ekki nema 10 krónur kílóið en vissulega fæst mun minna fyrir hann á markaði. „Svona gengur þetta fyrir sig hjá mér og gæti ekki verið betra. Ég keyri svo heim til Akraness á fimmtudögum og ver helginni þar með fjölskyldunni. Strandveiðar voru snilldarbragð á sínum tíma og stuðla að nýliðun í greininni og atvinnu til sjós og lands. Potturinn er vissulega ekki nema um 10 þúsund tonn en það er búið að lofa okkur meiru. Maður verður að treysta því að staðið verði við það. Það berast um 300 tonn á land á dag frá strandveiðibátum og þetta heldur víða uppi vinnslu á smærri stöðum, skapar mikil verðmæti og auðgar lífið.“