Hildur Sverris­dóttir þing­maður Sjálf­stæðis­flokksins segir að ekki sé hægt að full­yrða að aðild Ís­lands að Evrópu­sam­bandinu myndi lækka mat­væla­verð svo um muni. Í að­sendri grein í Morgun­blaðinu í dag, undir fyrir­sögninni Tár, bros og tollar, gagn­rýnir Hildur mál­flutning þeirra sem segja að ESB-aðild myndi leiða til veru­legrar lækkunar á mat­vöru­verði hér á landi. „Stað­reyndin er sú að ekki er samið um neins konar verðlag í aðlögunar­viðræðum við ESB,“ skrifar Hildur. Hún segir hátt verðlag á mat hér á landi ráðast af þáttum á borð við há ís­lensk laun, flutnings­kostnað um langan veg og inn­lenda skatta, auk tolla. Að mati Hildar er rétt að niður­felling tolla á til­teknum vörum frá ESB, til dæmis ákveðnum land­búnaðar­afurðum, myndi lækka verð á þeim vörum sem því nemur. Það sé þó aðeins hluti myndarinnar. Á móti kæmu tollar ESB á vörur frá ríkjum eins og Kína, til dæmis bíla og fatnað, sem séu toll­frjálsar á Ís­landi í dag þar sem Ís­land hafi gert fríverslunar­samning við Kína en ESB ekki. „Þannig er lík­legt að verð ákveðinna vara kunni að lækka en annarra hækka,“ skrifar Hildur. Hún segir ekki unnt að full­yrða nákvæm­lega um heildaráhrif þess á verðlag. „Aldrei verður unnt að full­yrða nákvæm­lega um heildaráhrif þess á verðlag, slíkt er með öllu óábyrgt og ekki til eftir­breytni í um­ræðu sem gagn á að vera að,“ skrifar hún. Hildur vísar til þess að já-sinnar hafi nefnt 25% lækkun á mat og sagt það hafa verið reynsluna hjá Svíum og Finnum eftir inn­göngu þeirra í ESB árið 1995. Hún segir Kon­ráð Guðjóns­son hag­fræðing hafa bent á að lækkunin eftir inn­göngu hafi lík­lega verið „um og undir 10%“. Hún segir reynslu annarra landa vissu­lega geta gefið vís­bendingar um fram­vinduna en að saman­burðurinn verði að ganga upp. Erfitt sé að heim­færa það sem gerðist annars staðar fyrir þremur ára­tugum á stöðuna í dag. Hildur bendir á að tollar í heiminum séu al­mennt lægri en þeir voru á tíunda ára­tug síðustu aldar. Þá geti einnig verið vanda­samt að líta til ríkja sem gengið hafi inn í ESB í seinni tíð en séu ólík Ís­landi og hafi ekki þegar verið aðilar að innri markaðnum í gegnum EES-samninginn. Hún leggur áherslu á að Ís­land hafi í dag fullt forræði yfir eigin tolla­stefnu. „Í dag hefur Ís­land fulla stjórn á því hvort tolla skuli ákveðnar vörur eða ekki,“ skrifar Hildur. Hún segir Ís­land geta gert fríverslunar­samninga við þau ríki sem það kýs. Það forræði myndi hins vegar færast til Evrópu­sam­bandsins við aðild, þar sem sam­bandið sé tolla­banda­lag og geri fríverslunar­samninga fyrir sam­bandið í heild. „Ís­land getur af­numið alla tolla á inn­flutning strax á morgun, aðild að ESB er ekki for­senda þess, líkt og af­nám vöru­gjalda og tolla á allar vörur nema búvörur árin 2015 til 2017 bar með sér,“ skrifar Hildur. Hún segir ávinninginn af þeirri að­gerð hafa skilað sér til neyt­enda. Að mati Hildar er því villandi að nota lægra mat­vöru­verð sem rök fyrir því að Ís­land eigi að hefja aðildar­viðræður við Evrópu­sam­bandið. „Gylli­boð um lægra mat­vöru­verð til að selja viðræður við ESB er því bjögun á stað­reyndum málsins,“ skrifar Hildur. Hún segir slíkan mál­flutning al­var­legan í ljósi þess hve mikilvægt sé að um­ræða um jafn stórt hags­muna­mál þjóðarinnar byggi á réttum upp­lýsingum. „Slíkur áróður væri bros­legur ef hann væri ekki hrein­lega grát­legur í ljósi mikilvægis réttra upp­lýsinga í þýðingar­miklu hags­muna­máli þjóðar,“ skrifar Hildur.