Merki eru um að virðis­fjár­festingar séu að sækja í sig veðrið á ný eftir langt tíma­bil þar sem markaðurinn hefur einkum verð­launað þau hluta­bréf sem þegar höfðu hækkað hvað mest. Í markað­s­pistli The Wall Street Journal er bent á að sjóðir sem leggja áherslu á traust fyrir­tæki, mikla arð­semi og sterka efna­hags­reikninga hafi staðið sig mun betur í júlí en vísitölur sem fylgja ný­legum sigur­vegurum markaðarins. Munurinn nemur um sex pró­sentu­stigum það sem af er mánuði. Þróunin vekur spurningar um hvort fjár­festar séu farnir að færa sig frá því að elta hækkanir yfir í hefðbundnari virðis­fjár­festingar, þar sem horft er til undir­liggjandi rekstrar, arð­semi og verðmats. Breytti um stefnu rétt áður en markaðurinn snerist Terry Smith, einn þekktasti sjóð­stjóri Bret­lands og stundum nefndur hinn enski War­ren Buf­fett, vakti at­hygli fyrr í mánuðinum þegar hann breytti veru­lega til í eigna­safni sínu. Smith hefur lengi byggt stefnu sína á því að kaupa góð fyrir­tæki, greiða ekki of hátt verð fyrir þau og halda þeim til langs tíma. Eftir lang­varandi slakt gengi gagn­vart vinsælustu hluta­bréfum markaðarins og miklar inn­lausnir fjár­festa færði hann hins vegar til um helming eigna­safnsins. Í ný­legu bréfi til fjár­festa sagði hann lítið gagn í því að fá að lokum rétt fyrir sér um hættuna af því að elta markaðinn ef sjóðnum yrði lokað áður en sú þróun snerist við. Skömmu síðar fór ein­mitt að bera á viðsnúningi. Traust og hóf­lega verðlögð fyrir­tæki tóku að skila betri ávöxtun en þau bréf sem höfðu leitt markaðinn fram að því. Sjá einnig Veðja billjónum þrátt fyrir varnaðar­orð Buf­fett Telur fjár­festa hafa elt hækkanir Nicholas Colas, með­stofnandi Data­T­rek Research og gamal­reyndur sér­fræðingur á Wall Street, telur að vinsældir ný­legra sigur­vegara markaðarins hafi gengið svo langt fram að lokum júní að tala megi um litla bólu. Hann bendir á að þróunin hafi náð há­marki á síðasta degi annars árs­fjórðungs. Það geti bent til þess að fag­fjár­festar hafi keypt þau bréf sem höfðu hækkað mest rétt fyrir hálfsárs­upp­gjör til að sýna við­skipta­vinum sínum að þeir ættu vinsælustu nöfnin á markaðinum. Þegar of margir fjár­festar safnast í sömu hluta­bréf getur verðmat þeirra hins vegar farið langt fram úr undir­liggjandi af­komu. Þá þarf oft lítið til að snúa þróuninni við. Minnir á tækni­bóluna Í pistlinum er þróunin borin saman við reynslu Juli­ans Robert­son, stofnanda vogunar­sjóðsins Tiger Mana­gement. Robert­son náði frábærum árangri með virðis­miðaðri fjár­festingar­stefnu á níunda ára­tugnum og stóran hluta þess tíunda. Sjóðurinn lenti hins vegar undir miklum þrýstingi undir lok tækni­bólunnar þegar fjár­festar sóttu nær óháð verðmati í net- og tækni­fyrir­tæki. Robert­son lokaði sjóðnum í mars árið 2000, nánast á sama tíma og tækni­bólan náði há­marki. Í loka­bréfi sínu til fjár­festa sagði hann einu leiðina til að ná skammtímaárangri við þær aðstæður vera að kaupa sömu of­metnu hluta­bréfin og allir aðrir. Saman­burðurinn er þó ekki full­kominn. Sum fyrir­tæki sem teljast traust og arðbær til lengri tíma, meðal annars Micros­oft og Alp­habet, hafa jafn­framt verið meðal vinsælustu tækni­bréfa síðustu ára. Buf­fett hefur lengi horft til gæða og verðs War­ren Buf­fett er gjarnan nefndur þekktasti virðis­fjár­festir heims, en fjár­festingar hans hafa lengi byggst á því að kaupa framúr­skarandi fyrir­tæki á sann­gjörnu verði fremur en veik fyrir­tæki sem líta ódýr út. Meðal farsælustu fjár­festinga Berks­hire Hat­haway hafa verið félög á borð við Coca-Cola og App­le, sem búa yfir sterkum vöru­merkjum, mikilli arð­semi og traustum efna­hags­reikningi. Buf­fett hefur þó for­skot á hefðbundna sjóð­stjóra. Hlut­hafar Berks­hire geta selt hluta­bréf sín en geta ekki krafist þess að félagið inn­leysi fjár­festingu þeirra úr eigna­safninu. Hann getur því beðið af sér löng tíma­bil þar sem fjár­festingar­stíll hans er úr takti við markaðinn. Fyrir sjóð­stjóra sem þurfa að mæta dag­legum inn­lausnum er slík bið mun erfiðari. Viðsnúningurinn í júlí gæti því verið fyrstu merki þess að fjár­festar séu á ný farnir að horfa meira til rekstrar, arð­semi og verðmats en ein­fald­lega til þess hvaða hluta­bréf hafa hækkað mest að undan­förnu.