Ísland hefði takmarkað vægi við ákvarðanatöku um sjávarútveg innan Evrópusambandsins þrátt fyrir stórt hafsvæði og mikið efnahagslegt vægi sjávarútvegs hér á landi. Þetta er meðal þess sem Samtök fyrirtækja í sjávarútvegi, SFS, leggja áherslu á í nýrri greiningu. SFS áætlar að vægi Íslands yrði aðeins 0,09% í ráðherraráði ESB sé miðað við íbúafjölda, 3,57% sé miðað við fjölda ríkja og um 0,83% á Evrópuþinginu. Samtökin benda á að Ísland fengi vissulega aðkomu að ákvörðunum en gæti ekki eitt tryggt að þær tækju mið af íslenskum hagsmunum. „Formleg þátttaka í ESB tryggir sæti við borðið en því fer fjarri að því sæti fylgi sérstakt ákvörðunarvald,“ segir í greiningunni. SFS bendir jafnframt á að stærð hafsvæðis ráði ekki aflaheimildum ríkja innan ESB. Almenna reglan sé að aflahlutdeild byggist á veiðireynslu. Í greiningunni eru Írland og Grikkland nefnd sem dæmi um ríki með hlutfallslega stór hafsvæði en lítinn afla, á meðan Danmörk og Holland eru með lítil hafsvæði en hlutfallslega mikinn afla. Hafsvæði og aflahlutdeild ESB-ríkja. Samtökin telja nýlegan fiskveiðisamning ESB og Noregs sýna hvaða afleiðingar þetta geti haft. Samningurinn gerir Norðmönnum kleift að veiða allt að 50 þúsund tonn af eigin kolmunnakvóta á tilgreindum hafsvæðum innan ESB, að stórum hluta innan írskrar lögsögu. Á móti mega ESB-ríki veiða 13,5 þúsund tonn af eigin kvóta í norsk-íslenskri síld innan norskrar lögsögu. Írland fær hins vegar aðeins 12% af heimildum ESB í síldinni samkvæmt, á meðan Danmörk fær 44% og Holland og Svíþjóð 16% hvort um sig. Hafsvæði eins aðildarríkis geti því nýst í samningum sambandsins án þess að viðkomandi ríki fái sambærilegan ávinning. SFS telur að sambærileg staða gæti komið upp gagnvart Íslandi ef landið gengi í ESB, enda myndi samningsumboð vegna deilistofna færast til sambandsins. ESB gæti þá þurft að vega saman ólíka hagsmuni aðildarríkjanna. Þá er sérstaklega nefnt að sambandið gæti gefið eftir hlutdeild í stofni sem Ísland hefði mikla hagsmuni af, loðnu eða norsk-íslenskri síld, í skiptum fyrir hlutdeild í stofni sem önnur aðildarríki en Ísland nýta og njóta góðs af. SFS segir árangur Íslands í sjávarútvegsmálum hafa byggst á því að þjóðin hafi sjálf farið með yfirráð yfir sjávarauðlindinni og tekið ákvarðanir um heildarafla, verndun fiskistofna og samninga við erlend ríki með íslenska hagsmuni að leiðarljósi. Sú staða myndi að mati samtakanna gjörbreytast með aðild að ESB, þar sem valdheimildir færðust til stofnana þar sem vægi Íslands yrði lítið. Verði aðildarviðræðum haldið áfram