Nýjustu gögn um kortaveltu heimilanna sýna að draga tekur úr innlendri neyslu. Þetta er annar mánuðurinn í röð þar sem kortavelta innanlands dregst saman að raunvirði, á meðan netverslun við útlönd heldur áfram að sækja í sig veðrið. Í nýrri Hagsjá Landsbankans, sem birt var í dag, kemur fram að greiðslukortavelta heimilanna jókst einungis um 0,8% á milli ára í marsmánuði, þegar tekið hefur verið tillit til verðlags og gengis. Þessi litla aukning skýrist að miklu leyti af veltu erlendis, en velta innanlands dróst saman um 2,8% að raunvirði. Netverslun vegur upp á móti færri ferðum Athygli vekur að kortavelta Íslendinga erlendis jókst um 13,5% á milli ára á föstu gengi. Þetta gerist þrátt fyrir að Íslendingar hafi farið í tæplega 4% færri utanlandsferðir í mánuðinum miðað við árið áður. Sérfræðingar bankans túlka þetta sem skýrt merki um vaxandi umsvif í netverslun, en kortavelta erlendis nær bæði yfir kaup á ferðalögum og viðskipti við erlendar vefverslanir. Bílakaup í ládeyðu Samdráttinn í einkaneyslu má meðal annars rekja til minni eftirspurnar eftir nýjum bifreiðum. Eftir mikinn kraft í bílasölu á síðasta ári hafa hærri vörugjöld við áramót sett strik í reikninginn. Gögn fyrir fyrsta ársfjórðung 2026 sýna 14% samdrátt í nýskráningum bíla til einstaklinga miðað við sama tímabil í fyrra. Landsbankinn spáir því að einkaneysla muni einungis vaxa um 0,4% á öllu þessu ári. „Við teljum að hátt vaxtastig muni draga úr vexti einkaneyslu á næstu árum,“ segir í Hagsjánni. Þó er búist við að kraftur færist í atvinnulífið þegar líður á spátímann og vextir taka að lækka, með spá um 2,0% vöxt einkaneyslu árið 2028. Sjá einnig Breytingarnar ýti undir „druslubílavæðingu“ Hóflegri launahækkanir í kortunum Hagdeildin spáir því jafnframt að dregið hafi úr þenslu á vinnumarkaði. Eftirspurn eftir starfsfólki fer minnkandi og atvinnuleysi hefur aukist lítillega. Búist er við að laun hækki að jafnaði um 5,2% á árinu og tæp 5% árin þar á eftir, sem eru talsvert hóflegri hækkanir en sést hafa undanfarin ár. Þó ríkir óvissa um kjarasamninga, þar sem verðbólguspár benda til þess að verðbólga gæti reynst hærri en forsenduákvæði samninga segja til um, sem gæti hleypt ólgu í vinnumarkaðinn á ný.