Gyllir BA er tæplega sex brúttórúmlesta bátur af gerðinni Cleopatra og tók Guðmundur við honum í júlí í fyrra. Báturinn, sem gerður er út í þorskaflahámarkskerfinu, er í eigu Þórsbergs ehf. á Tálknafirði en Guðmundur og fjölskylda hans leigja bátinn af fyrirtækinu. Afli bátsins á nýafstöðnu fiskveiðiári varð alls hátt í 400 tonn og þar af var rúmur helmingur aflans steinbítur en þorskaflinn var rúm 158 tonn. Tvisvar komið með 8,5 tonn að landi Guðmundur Magnússon, skipstjóri á Gylli BA frá Tálknafirði. Guðmundur ber bátnum söguna vel. Hann segir Cleopötrurnar vera hörkusjóskip og mjög burðarmiklar. „Ég hef mest hlaðið 8,5 tonnum af fiski í bátinn en það gerði ég tvisvar á þessu ári. Fyrst í endaðan janúar og síðan í maí. Uppistaða aflans í bæði skiptin var þorskur og þennan afla fékk ég á 22 og 24 bala. Það samsvarar því hátt í 400 kílóum af fiski á balann. Ég veit að sumir hafa komið með meiri afla að landi en 8,5 tonn og þótt veðrið væri frekar slæmt í róðrinum í lok janúar þá réði báturinn mjög vel við þetta,“ segir Guðmundur. Heilt yfir var steinbítsvertíðin glimrandi Guðmundur rær svo að segja allt árið en hann segir að mestur spenningurinn sé fólginn í því að bíða eftir því að steinbítsvertíðin byrji á vorin. „Ég byrja á steinbítnum djúpt fram undir Víkurálnum og síðan fylgir maður fiskinum þegar hann grynnkar á sér uppi á Látraröstinni og yfir hásumarið erum við oft að veiða steinbítinn á 18 til 20 faðma dýpi. Síðan dýpkar hann á sér aftur og þegar veiðin dalaði loksins í síðasta mánuði þá var ég mest að veiðum á svipuðum slóðum og þegar vertíðin hófst. Heilt yfir var steinbítsvertíðin glimrandi góð og mun betri en vertíðin í fyrra sem þó var að mörgu leyti alveg ágæt,“ segir Guðmundur. Steinbítsveiðin óvenju löng Guðmundur segist ekki vera viss um að breyting hafi orðið á hegðun steinbítsins þótt svo virðist sem að steinbítsveiðin hafi verið óvenju löng í sumar og góður afli hafi fengist eftir þann tíma sem venjulega markaði endalok steinbítsvertíðanna hér áður fyrr. „Ég tel að hinn góða afla í sumar megi skýra með því að það eru fleiri bátar farnir að leggja sig eftir steinbítnum. Með því að leggja línuna á afmarkaða bletti, hóla og hryggi í botninum þá er hægt að fá þokkalegasta afla langt fram eftir sumri.“ Harmar ekki dræma ýsuveiði á meðan steinbíturinn gefur sig Fiskifréttir 8. september 2006. Guðmundur segist yfirleitt aldrei fara lengra eftir steinbítnum en út undir Víkurálinn en þangað er um tveggja og hálfs tíma stím á um 15 mílna hraða frá Tálknafirði. En hvað með ýsuveiðina? Hvernig gekk hún í sumar? „Ýsuveiðin á okkar heimamiðum hefur ekki verið neitt sérstaklega góð. Það virðist vera miklu meira ýsusvæði í utanverðu Ísafjarðardjúpi, svo dæmi séu nefnd, og það skýrir hinn góða ýsuafla þorskaflahámarksbátanna í Bolungarvík og víðar á norðanverðum Vestfjörðum. Við fáum stundum ýsu á Látraröstinni en veiðin þar stendur jafnan stutt. Eins getum við fengið þokkalega ýsuveiði út af Kópnum á haustin en meira er það tæpast,“ segir Guðmundur. Á meðan steinbítsveiðin sé góð þá harmi hann það ekkert þótt lítið veiðist af ýsunni. Heppinn að vera í föstum viðskiptum „Það er ákaflega þægilegt að vera á steinbítsveiðum. Það þarf ekkert að blóðga fiskinn eða gera að honum heldur er hann settur beint í körin í lestinni. Það er hægðarleikur að vera einn um borð á steinbítsveiðunum og í aprílmánuði var ég t.d. lengst af einn og fékk þó tæp 80 tonn af steinbít.“ Að sögn Guðmundar kvörtuðu margir yfir lágu og mjög sveiflukenndu verði á steinbítnum í sumar. Hann segist sjálfur hafa verið í föstum viðskiptum og það hafi komið sér mjög vel. Verðið hækkaði strax þegar veiðin dróst saman „Ég seldi steinbítinn á 57 krónur hvert kíló til Þórsness og tel mig hafa verið heppinn að komast í þau viðskipti. Þegar veiðin var mest í sumar þá fór verðið á mörkuðunum alveg niður í 18 til 19 kr/kg og menn kvörtuðu eðlilega undan því verði. Hins vegar hækkaði verðið strax á mörkuðunum þegar veiðin dróst saman en heilt yfir held ég að það hafi komið betur út að vera í föstu viðskiptunum.“ Langaði alltaf að prófa smábátaútgerð Guðmundur rær en fjölskyldan beitir línuna Nýhafið fiskveiðiár leggst vel í Guðmund. Hann segir bátinn fá 112 tonna þorskkvóta og með geymsluréttinum í fyrra verði kvótinn alls um 130 tonn af þorski. Sókn í aðrar tegundir er frjáls í þorskaflahámarkinu fram til 31. ágúst árið 2001 en þá stendur til að allar tegundir fari í kvóta hjá þessum bátaflokki. Guðmundur var áður lengi skipstjóri á dragnótabátnum Maríu Júlíu BA en hann segir að sig hafi alltaf langað til að prófa smábátaútgerðina. Gaman fyrir fjölskylduna að sýsla saman „Ég sé ekki eftir því að hafa farið út í þessa útgerð. Þetta er svo miklu skemmtilegri veiðiskapur en á stóru bátunum. Þá er gaman af því fyrir okkur í fjölskyldunni að sýsla saman við þetta. Konan og börnin hafa séð um að beita línuna á sumrin og eins hefur konan mín komið með mér í róðra. Hún var til dæmis með mér í seinni 8,5 tonna róðrinum í sumar og þá var hún orðin svo þreytt í aðgerðinni þegar við vorum búin að draga 22 bala að ég fékk áhöfn annars báts til þess að draga síðustu tvo balana,“ segir Guðmundur Magnússon.