Jón Ingi Berg­steins­son vinnur nú að upp­byggingu LIFA Ventures, norræns sér­hæfðs fjár­festingar­sjóðs fyrir ís­lenska fag­fjár­festa, sem ein­beitir sér að lækningatækni á fyrstu stigum. Hug­myndin að baki LIFA byggist á því sem Jón Ingi telur vera skýrt gat á norrænum fjár­festingar­markaði. Norður­löndin standa framar­lega í þróun lækningatækni og úr háskólum, rannsóknar­stofnunum og nýsköpunar­um­hverfinu kemur ár­lega mikill fjöldi nýrra fyrir­tækja. Fram­boð sér­hæfðs fjár­festingar­fjár­magns hefur hins vegar ekki fylgt þeirri þróun að hans mati. „Það er gríðar­lega mikil þekking og nýsköpun á Norður­löndunum en það vantar fjár­festa sem skilja hvað þarf til að koma lækningatæki alla leið frá þróun og út á markað,“ segir Jón Ingi. Sam­kvæmt tölum frá Evrópsku einka­leyfa­stofunni eru meira en 600 ný einka­leyfi á sviði lækningatækni skráð ár­lega á Norður­löndunum og svæðið stendur framar­lega í Evrópu þegar fjöldinn er mældur miðað við höfðatölu. Gögn Deal­room benda jafn­framt til þess að meira en 150 ný líf­vísinda­fyrir­tæki verði til á ári úr norrænum háskólum, tækni­torgum og nýsköpunar­um­hverfinu og er áætlað að um helmingur þeirra tengist lækningatækni. Á sama tíma sýna gögn frá Nor­dic In­novation að aðeins um 17% þeirra fjár­festa sem skil­greindir eru sem fjár­festar í norrænni heil­brigðistækni eru sér­hæfðir á því sviði og enn færri sér­hæfa sig sér­stak­lega í lækningatækjum. Það er þetta bil sem LIFA hyggst reyna að brúa. Segir sömu leik­reglur ekki eiga við Jón Ingi telur einn helsta mis­skilninginn í vísi­sjóða­fjár­festingum vera að sömu að­ferðum sé beitt við fjár­festingar í hug­búnaðar­fyrir­tækjum og lækningatækni. Hefðbundnir vísi­sjóðir byggja gjarnan upp stór eignasöfn og gera ráð fyrir því að fáein fyrir­tæki skili marg­faldri ávöxtun sem vegi upp á móti þeim fjár­festingum sem tapast. Sú nálgun hafi þróast ekki síst í kringum hug­búnaðar­fyrir­tæki, þar sem ein­stakar vel heppnaðar fjár­festingar geti skilað hundrað- eða jafn­vel þúsund­faldri ávöxtun. Jón Ingi segir hag­fræðina aðra í lækningatækni. Þróunar­tími sé yfir­leitt lengri, reglu­verkið um­fangs­meira og klínískar rannsóknir og markaðs­leyfi krefjist bæði fjár­magns og sér­fræðiþekkingar. Á móti séu leiðir fyrir­tækjanna til sölu oft skýrari, enda kaupi stór alþjóð­leg lækningatækja­fyrir­tæki reglu­lega smærri fyrir­tæki þegar tæknin hefur verið sann­reynd. Að sögn Jóns Inga er mögu­leg marg­földun ein­stakra fjár­festinga í lækningatækni al­mennt lægri en í hug­búnaði og besta stærð eigna­safns getur því verið mun minni. LIFA horfir til til­tölu­lega þétts safns kjarna­fjár­festinga fremur en þess að dreifa fjár­magni yfir tugi fyrir­tækja. „Þetta er ein­fald­lega annar leikur. Þú getur ekki tekið að­ferðafræði sem var hönnuð fyrir hug­búnaðar­fyrir­tæki og gert ráð fyrir að hún virki óbreytt í lækningatækni,“ segir Jón Ingi. Sérþekking fjár­festisins verði því stór hluti af fjár­festingunni sjálfri. Fjár­festir þurfi ekki aðeins að geta metið vöruna og stjórn­enda­t­eymið heldur einnig hvaða leið tækið þurfi að fara í gegnum reglu­verk, hvernig klínískar rannsóknir eigi að vera byggðar upp, hvort heil­brigðis­kerfið muni greiða fyrir vöruna og hvernig henni verði að lokum komið inn á markað. Jón Ingi vísar jafn­framt til rannsókna sem benda til þess að sér­hæfðir fjár­festar geti haft for­skot við mat og stuðning fyrir­tækja í flóknum og reglu­væddum greinum. Áskrifendur geta lesið fréttina í heild sinni hér. Sjá einnig Snorri í eigendahóp LIFA Ventures